2018-11-02
2018-07-21
"YOUTUBE" - "ΣΥΝΔΕΣΜΟΣ ΑΝΔΡΩΝ" - ΠΑΣΥΑ - 2005.11.28 - ''ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΟΣ ΣΥΝΔΕΣΜΟΣ ΑΝΔΡΩΝ'' - ΑΝΑΓΓΕΛΙΑ ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑΣ ΤΟΥ ΣΥΝΔΕΣΜΟΥ
ΠΑΣΥΑ - 2005.11.28 - ''ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΟΣ ΣΥΝΔΕΣΜΟΣ ΑΝΔΡΩΝ'' - ΑΝΑΓΓΕΛΙΑ ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑΣ ΤΟΥ ΣΥΝΔΕΣΜΟΥ
2017-06-10
VIKINGS - VÖLUSPA | EINAR (LIVE @ CASTLEFEST WINTER EDITION) & LYRICS
Völuspá | Einar (Live @ Castlefest Winter Edition)
Völuspá - Old Norse/Norrønt
1.
Hljóðs bið ek allar
helgar kindir,
meiri ok minni
mögu Heimdallar;
viltu at ek, Valföðr,
vel fyr telja
forn spjöll fira,
þau er fremst of man.
2.
Ek man jötna
ár of borna,
þá er forðum mik
fædda höfðu;
níu man ek heima,
níu íviðjur,
mjötvið mæran
fyr mold neðan.
3.
Ár var alda,
þar er ekki var,
var-a sandr né sær
né svalar unnir;
jörð fannsk æva
né upphiminn,
gap var ginnunga
en gras hvergi.
4.
Áðr Burs synir
bjöðum of yppðu,
þeir er Miðgarð
mæran skópu;
sól skein sunnan
á salar steina,
þá var grund gróin
grænum lauki.
5.
Sól varp sunnan,
sinni mána,
hendi inni hægri
um himinjöður;
sól þat né vissi,
hvar hon sali átti,
máni þat né vissi,
hvat hann megins átti,
stjörnur þat né vissu
hvar þær staði áttu.
6.
Þá gengu regin öll
á rökstóla,
ginnheilög goð,
ok um þat gættusk;
nótt ok niðjum
nöfn of gáfu,
morgin hétu
ok miðjan dag,
undorn ok aftan,
árum at telja.
7.
Hittusk æsir
á Iðavelli,
þeir er hörg ok hof
hátimbruðu;
afla lögðu,
auð smíðuðu,
tangir skópu
ok tól gerðu.
8.
Tefldu í túni,
teitir váru,
var þeim vettergis
vant ór gulli,
uns þrjár kvámu
þursa meyjar
ámáttkar mjök
ór Jötunheimum.
9.
Þá gengu regin öll
á rökstóla,
ginnheilög goð,
ok um þat gættusk,
hverir skyldi dverga
dróttir skepja
ór Brimis blóði
ok ór Bláins leggjum.
10.
Þar var Móðsognir
mæztr of orðinn
dverga allra,
en Durinn annarr;
þeir mannlíkun
mörg of gerðu
dvergar í jörðu,
sem Durinn sagði.
11.
Nýi, Niði,
Norðri, Suðri,
Austri, Vestri,
Alþjófr, Dvalinn,
Nár ok Náinn
Nípingr, Dáinn
Bívurr, Bávurr,
Bömburr, Nóri,
Ánn ok Ánarr,
Óinn, Mjöðvitnir.
12.
Veggr ok Gandalfr,
Vindalfr, Þorinn,
Þrár ok Þráinn,
Þekkr, Litr ok Vitr,
Nýr ok Nýráðr,
nú hefi ek dverga,
Reginn ok Ráðsviðr,
rétt of talða.
13.
Fíli, Kíli,
Fundinn, Náli,
Hefti, Víli,
Hannar, Svíurr,
Billingr, Brúni,
Bíldr ok Buri,
Frár, Hornbori,
Frægr ok Lóni,
Aurvangr, Jari,
Eikinskjaldi.
14.
Mál er dverga
í Dvalins liði
ljóna kindum
til Lofars telja,
þeir er sóttu
frá salar steini
Aurvanga sjöt
til Jöruvalla.
15.
Þar var Draupnir
ok Dolgþrasir,
Hár, Haugspori,
Hlévangr, Glóinn,
Dóri, Óri
Dúfr, Andvari
Skirfir, Virfir,
Skáfiðr, Ái.
16.
Alfr ok Yngvi,
Eikinskjaldi,
Fjalarr ok Frosti,
Finnr ok Ginnarr;
þat mun æ uppi
meðan öld lifir,
langniðja tal
Lofars hafat.
17.
Unz þrír kvámu
ór því liði
öflgir ok ástkir
æsir at húsi,
fundu á landi
lítt megandi
Ask ok Emblu
örlöglausa.
18.
Önd þau né áttu,
óð þau né höfðu,
lá né læti
né litu góða;
önd gaf Óðinn,
óð gaf Hænir,
lá gaf Lóðurr
ok litu góða.
19.
Ask veit ek standa,
heitir Yggdrasill,
hár baðmr, ausinn
hvíta auri;
þaðan koma döggvar,
þærs í dala falla,
stendr æ yfir grænn
Urðarbrunni.
20.
Þaðan koma meyjar
margs vitandi
þrjár ór þeim sæ,
er und þolli stendr;
Urð hétu eina,
aðra Verðandi,
- skáru á skíði, -
Skuld ina þriðju;
þær lög lögðu,
þær líf kuru
alda börnum,
örlög seggja.
21.
Þat man hon folkvíg
fyrst í heimi,
er Gullveigu
geirum studdu
ok í höll Hárs
hana brenndu,
þrisvar brenndu,
þrisvar borna,
oft, ósjaldan,
þó hon enn lifir.
22.
Heiði hana hétu
hvars til húsa kom,
völu velspáa,
vitti hon ganda;
seið hon, hvars hon kunni,
seið hon hug leikinn,
æ var hon angan
illrar brúðar.
23.
Þá gengu regin öll
á rökstóla,
ginnheilög goð,
ok um þat gættusk,
hvárt skyldu æsir
afráð gjalda
eða skyldu goðin öll
gildi eiga.
24.
Fleygði Óðinn
ok í folk of skaut,
þat var enn folkvíg
fyrst í heimi;
brotinn var borðveggr
borgar ása,
knáttu vanir vígspá
völlu sporna.
25.
Þá gengu regin öll
á rökstóla,
ginnheilög goð,
ok um þat gættusk,
hverjir hefði loft allt
lævi blandit
eða ætt jötuns
Óðs mey gefna.
26.
Þórr einn þar vá
þrunginn móði,
- hann sjaldan sitr -
er hann slíkt of fregn -:
á gengusk eiðar,
orð ok særi,
mál öll meginlig,
er á meðal fóru.
27.
Veit hon Heimdallar
hljóð of folgit
und heiðvönum
helgum baðmi,
á sér hon ausask
aurgum forsi
af veði Valföðrs.
Vituð ér enn - eða hvat?
28.
Ein sat hon úti,
þá er inn aldni kom
yggjungr ása
ok í augu leit.
Hvers fregnið mik?
Hví freistið mín?
Allt veit ek, Óðinn,
hvar þú auga falt,
í inum mæra
Mímisbrunni.
Drekkr mjöð Mímir
morgun hverjan
af veði Valföðrs.
Vituð ér enn - eða hvat?
29.
Valði henni Herföðr
hringa ok men,
fekk spjöll spaklig
ok spá ganda,
sá hon vítt ok of vítt
of veröld hverja.
30.
Sá hon valkyrjur
vítt of komnar,
görvar at ríða
til Goðþjóðar;
Skuld helt skildi,
en Skögul önnur,
Gunnr, Hildr, Göndul
ok Geirskögul.
Nú eru talðar
nönnur Herjans,
görvar at ríða
grund valkyrjur.
31.
Ek sá Baldri,
blóðgum tívur,
Óðins barni,
örlög folgin;
stóð of vaxinn
völlum hæri
mjór ok mjök fagr
mistilteinn.
32.
Varð af þeim meiði,
er mær sýndisk,
harmflaug hættlig,
Höðr nam skjóta;
Baldrs bróðir var
of borinn snemma,
sá nam Óðins sonr
einnættr vega.
33.
Þó hann æva hendr
né höfuð kembði,
áðr á bál of bar
Baldrs andskota;
en Frigg of grét
í Fensölum
vá Valhallar.
Vituð ér enn - eða hvat?
34.
Þá kná Váli
vígbönd snúa,
heldr váru harðgör
höft ór þörmum.
35.
Haft sá hon liggja
und Hveralundi,
lægjarns líki
Loka áþekkjan;
þar sitr Sigyn
þeygi of sínum
ver vel glýjuð.
Vituð ér enn - eða hvat?
36.
Á fellur austan
um eitrdala
söxum ok sverðum,
Slíðr heitir sú.
37.
Stóð fyr norðan
á Niðavöllum
salr ór gulli
Sindra ættar;
en annarr stóð
á Ókólni
bjórsalr jötuns,
en sá Brimir heitir.
38.
Sal sá hon standa
sólu fjarri
Náströndu á,
norðr horfa dyrr;
falla eitrdropar
inn um ljóra,
sá er undinn salr
orma hryggjum.
39.
Sá hon þar vaða
þunga strauma
menn meinsvara
ok morðvarga
ok þann er annars glepr
eyrarúnu;
þar saug Niðhöggr
nái framgengna,
sleit vargr vera.
Vituð ér enn - eða hvat?
40.
Austr sat in aldna
í Járnviði
ok fæddi þar
Fenris kindir;
verðr af þeim öllum
einna nokkurr
tungls tjúgari
í trölls hami.
41.
Fyllisk fjörvi
feigra manna,
rýðr ragna sjöt
rauðum dreyra;
svört verða sólskin
um sumur eftir,
veðr öll válynd.
Vituð ér enn - eða hvat?
42.
Sat þar á haugi
ok sló hörpu
gýgjar hirðir,
glaðr Eggþér;
gól of hánum
í galgviði
fagrrauðr hani,
sá er Fjalarr heitir.
43.
Gól of ásum
Gullinkambi,
sá vekr hölða
at Herjaföðrs;
en annarr gelr
fyr jörð neðan
sótrauðr hani
at sölum Heljar.
44.
Geyr nú Garmr mjök
fyr Gnipahelli,
festr mun slitna,
en freki renna;
fjölð veit ek fræða,
fram sé ek lengra
um ragna rök
römm sigtíva.
45.
Bræðr munu berjask
ok at bönum verðask,
munu systrungar
sifjum spilla;
hart er í heimi,
hórdómr mikill,
skeggöld, skalmöld,
skildir ro klofnir,
vindöld, vargöld,
áðr veröld steypisk;
mun engi maðr
öðrum þyrma.
46.
Leika Míms synir,
en mjötuðr kyndisk
at inu galla
Gjallarhorni;
hátt blæss Heimdallr,
horn er á lofti,
mælir Óðinn
við Míms höfuð.
47.
Skelfr Yggdrasils
askr standandi,
ymr it aldna tré,
en jötunn losnar;
hræðask allir
á helvegum
áðr Surtar þann
sefi of gleypir.
48.
Hvat er með ásum?
Hvat er með alfum?
Gnýr allr Jötunheimr,
æsir ro á þingi,
stynja dvergar
fyr steindurum,
veggbergs vísir.
Vituð ér enn - eða hvat?
49.
Geyr nú Garmr mjök
fyr Gnipahelli,
festr mun slitna
en freki renna;
fjölð veit ek fræða,
fram sé ek lengra
um ragna rök
römm sigtíva.
50.
Hrymr ekr austan,
hefisk lind fyrir,
snýsk Jörmungandr
í jötunmóði;
ormr knýr unnir,
en ari hlakkar,
slítr nái niðfölr,
Naglfar losnar.
51.
Kjóll ferr austan,
koma munu Múspells
of lög lýðir,
en Loki stýrir;
fara fíflmegir
með freka allir,
þeim er bróðir
Býleists í för.
52.
Surtr ferr sunnan
með sviga lævi,
skínn af sverði
sól valtíva;
grjótbjörg gnata,
en gífr rata,
troða halir helveg,
en himinn klofnar.
53.
Þá kemr Hlínar
harmr annarr fram,
er Óðinn ferr
við ulf vega,
en bani Belja
bjartr at Surti;
þá mun Friggjar
falla angan.
54.
Geyr nú Garmr mjök
fyr Gnipahelli,
festr mun slitna
en freki renna;
fjölð veit ek fræða,
fram sé ek lengra
um ragna rök
römm sigtíva.
55.
Þá kemr inn mikli
mögr Sigföður,
Víðarr, vega
at valdýri.
Lætr hann megi Hveðrungs
mundum standa
hjör til hjarta,
þá er hefnt föður.
56.
Þá kemr inn mæri
mögr Hlóðynjar,
gengr Óðins sonr
við orm vega,
drepr af móði
Miðgarðs véurr,
munu halir allir
heimstöð ryðja;
gengr fet níu
Fjörgynjar burr
neppr frá naðri
níðs ókvíðnum.
57.
Sól tér sortna,
sígr fold í mar,
hverfa af himni
heiðar stjörnur;
geisar eimi
ok aldrnari,
leikr hár hiti
við himin sjalfan.
58.
Geyr nú Garmr mjök
fyr Gnipahelli,
festr mun slitna
en freki renna;
fjölð veit ek fræða
fram sé ek lengra
um ragna rök
römm sigtíva.
59.
Sér hon upp koma
öðru sinni
jörð ór ægi
iðjagræna;
falla forsar,
flýgr örn yfir,
sá er á fjalli
fiska veiðir.
60.
Finnask æsir
á Iðavelli
ok um moldþinur
máttkan dæma
ok minnask þar
á megindóma
ok á Fimbultýs
fornar rúnir.
61.
Þar munu eftir
undrsamligar
gullnar töflur
í grasi finnask,
þærs í árdaga
áttar höfðu.
62.
Munu ósánir
akrar vaxa,
böls mun alls batna,
Baldr mun koma;
búa þeir Höðr ok Baldr
Hrofts sigtoftir,
vé valtíva.
Vituð ér enn - eða hvat?
63.
Þá kná Hænir
hlautvið kjósa
ok burir byggja
bræðra tveggja
vindheim víðan.
Vituð ér enn - eða hvat?
64.
Sal sér hon standa
sólu fegra,
gulli þakðan
á Gimléi;
þar skulu dyggvar
dróttir byggja
ok um aldrdaga
ynðis njóta.
65.
Þá kemr inn ríki
at regindómi
öflugr ofan,
sá er öllu ræðr.
66.
Þar kemr inn dimmi
dreki fljúgandi,
naðr fránn, neðan
frá Niðafjöllum;
berr sér í fjöðrum,
- flýgr völl yfir, -
Niðhöggr nái.
Nú mun hon sökkvask.
1.
Hljóðs bið ek allar
helgar kindir,
meiri ok minni
mögu Heimdallar;
viltu at ek, Valföðr,
vel fyr telja
forn spjöll fira,
þau er fremst of man.
2.
Ek man jötna
ár of borna,
þá er forðum mik
fædda höfðu;
níu man ek heima,
níu íviðjur,
mjötvið mæran
fyr mold neðan.
3.
Ár var alda,
þar er ekki var,
var-a sandr né sær
né svalar unnir;
jörð fannsk æva
né upphiminn,
gap var ginnunga
en gras hvergi.
4.
Áðr Burs synir
bjöðum of yppðu,
þeir er Miðgarð
mæran skópu;
sól skein sunnan
á salar steina,
þá var grund gróin
grænum lauki.
5.
Sól varp sunnan,
sinni mána,
hendi inni hægri
um himinjöður;
sól þat né vissi,
hvar hon sali átti,
máni þat né vissi,
hvat hann megins átti,
stjörnur þat né vissu
hvar þær staði áttu.
6.
Þá gengu regin öll
á rökstóla,
ginnheilög goð,
ok um þat gættusk;
nótt ok niðjum
nöfn of gáfu,
morgin hétu
ok miðjan dag,
undorn ok aftan,
árum at telja.
7.
Hittusk æsir
á Iðavelli,
þeir er hörg ok hof
hátimbruðu;
afla lögðu,
auð smíðuðu,
tangir skópu
ok tól gerðu.
8.
Tefldu í túni,
teitir váru,
var þeim vettergis
vant ór gulli,
uns þrjár kvámu
þursa meyjar
ámáttkar mjök
ór Jötunheimum.
9.
Þá gengu regin öll
á rökstóla,
ginnheilög goð,
ok um þat gættusk,
hverir skyldi dverga
dróttir skepja
ór Brimis blóði
ok ór Bláins leggjum.
10.
Þar var Móðsognir
mæztr of orðinn
dverga allra,
en Durinn annarr;
þeir mannlíkun
mörg of gerðu
dvergar í jörðu,
sem Durinn sagði.
11.
Nýi, Niði,
Norðri, Suðri,
Austri, Vestri,
Alþjófr, Dvalinn,
Nár ok Náinn
Nípingr, Dáinn
Bívurr, Bávurr,
Bömburr, Nóri,
Ánn ok Ánarr,
Óinn, Mjöðvitnir.
12.
Veggr ok Gandalfr,
Vindalfr, Þorinn,
Þrár ok Þráinn,
Þekkr, Litr ok Vitr,
Nýr ok Nýráðr,
nú hefi ek dverga,
Reginn ok Ráðsviðr,
rétt of talða.
13.
Fíli, Kíli,
Fundinn, Náli,
Hefti, Víli,
Hannar, Svíurr,
Billingr, Brúni,
Bíldr ok Buri,
Frár, Hornbori,
Frægr ok Lóni,
Aurvangr, Jari,
Eikinskjaldi.
14.
Mál er dverga
í Dvalins liði
ljóna kindum
til Lofars telja,
þeir er sóttu
frá salar steini
Aurvanga sjöt
til Jöruvalla.
15.
Þar var Draupnir
ok Dolgþrasir,
Hár, Haugspori,
Hlévangr, Glóinn,
Dóri, Óri
Dúfr, Andvari
Skirfir, Virfir,
Skáfiðr, Ái.
16.
Alfr ok Yngvi,
Eikinskjaldi,
Fjalarr ok Frosti,
Finnr ok Ginnarr;
þat mun æ uppi
meðan öld lifir,
langniðja tal
Lofars hafat.
17.
Unz þrír kvámu
ór því liði
öflgir ok ástkir
æsir at húsi,
fundu á landi
lítt megandi
Ask ok Emblu
örlöglausa.
18.
Önd þau né áttu,
óð þau né höfðu,
lá né læti
né litu góða;
önd gaf Óðinn,
óð gaf Hænir,
lá gaf Lóðurr
ok litu góða.
19.
Ask veit ek standa,
heitir Yggdrasill,
hár baðmr, ausinn
hvíta auri;
þaðan koma döggvar,
þærs í dala falla,
stendr æ yfir grænn
Urðarbrunni.
20.
Þaðan koma meyjar
margs vitandi
þrjár ór þeim sæ,
er und þolli stendr;
Urð hétu eina,
aðra Verðandi,
- skáru á skíði, -
Skuld ina þriðju;
þær lög lögðu,
þær líf kuru
alda börnum,
örlög seggja.
21.
Þat man hon folkvíg
fyrst í heimi,
er Gullveigu
geirum studdu
ok í höll Hárs
hana brenndu,
þrisvar brenndu,
þrisvar borna,
oft, ósjaldan,
þó hon enn lifir.
22.
Heiði hana hétu
hvars til húsa kom,
völu velspáa,
vitti hon ganda;
seið hon, hvars hon kunni,
seið hon hug leikinn,
æ var hon angan
illrar brúðar.
23.
Þá gengu regin öll
á rökstóla,
ginnheilög goð,
ok um þat gættusk,
hvárt skyldu æsir
afráð gjalda
eða skyldu goðin öll
gildi eiga.
24.
Fleygði Óðinn
ok í folk of skaut,
þat var enn folkvíg
fyrst í heimi;
brotinn var borðveggr
borgar ása,
knáttu vanir vígspá
völlu sporna.
25.
Þá gengu regin öll
á rökstóla,
ginnheilög goð,
ok um þat gættusk,
hverjir hefði loft allt
lævi blandit
eða ætt jötuns
Óðs mey gefna.
26.
Þórr einn þar vá
þrunginn móði,
- hann sjaldan sitr -
er hann slíkt of fregn -:
á gengusk eiðar,
orð ok særi,
mál öll meginlig,
er á meðal fóru.
27.
Veit hon Heimdallar
hljóð of folgit
und heiðvönum
helgum baðmi,
á sér hon ausask
aurgum forsi
af veði Valföðrs.
Vituð ér enn - eða hvat?
28.
Ein sat hon úti,
þá er inn aldni kom
yggjungr ása
ok í augu leit.
Hvers fregnið mik?
Hví freistið mín?
Allt veit ek, Óðinn,
hvar þú auga falt,
í inum mæra
Mímisbrunni.
Drekkr mjöð Mímir
morgun hverjan
af veði Valföðrs.
Vituð ér enn - eða hvat?
29.
Valði henni Herföðr
hringa ok men,
fekk spjöll spaklig
ok spá ganda,
sá hon vítt ok of vítt
of veröld hverja.
30.
Sá hon valkyrjur
vítt of komnar,
görvar at ríða
til Goðþjóðar;
Skuld helt skildi,
en Skögul önnur,
Gunnr, Hildr, Göndul
ok Geirskögul.
Nú eru talðar
nönnur Herjans,
görvar at ríða
grund valkyrjur.
31.
Ek sá Baldri,
blóðgum tívur,
Óðins barni,
örlög folgin;
stóð of vaxinn
völlum hæri
mjór ok mjök fagr
mistilteinn.
32.
Varð af þeim meiði,
er mær sýndisk,
harmflaug hættlig,
Höðr nam skjóta;
Baldrs bróðir var
of borinn snemma,
sá nam Óðins sonr
einnættr vega.
33.
Þó hann æva hendr
né höfuð kembði,
áðr á bál of bar
Baldrs andskota;
en Frigg of grét
í Fensölum
vá Valhallar.
Vituð ér enn - eða hvat?
34.
Þá kná Váli
vígbönd snúa,
heldr váru harðgör
höft ór þörmum.
35.
Haft sá hon liggja
und Hveralundi,
lægjarns líki
Loka áþekkjan;
þar sitr Sigyn
þeygi of sínum
ver vel glýjuð.
Vituð ér enn - eða hvat?
36.
Á fellur austan
um eitrdala
söxum ok sverðum,
Slíðr heitir sú.
37.
Stóð fyr norðan
á Niðavöllum
salr ór gulli
Sindra ættar;
en annarr stóð
á Ókólni
bjórsalr jötuns,
en sá Brimir heitir.
38.
Sal sá hon standa
sólu fjarri
Náströndu á,
norðr horfa dyrr;
falla eitrdropar
inn um ljóra,
sá er undinn salr
orma hryggjum.
39.
Sá hon þar vaða
þunga strauma
menn meinsvara
ok morðvarga
ok þann er annars glepr
eyrarúnu;
þar saug Niðhöggr
nái framgengna,
sleit vargr vera.
Vituð ér enn - eða hvat?
40.
Austr sat in aldna
í Járnviði
ok fæddi þar
Fenris kindir;
verðr af þeim öllum
einna nokkurr
tungls tjúgari
í trölls hami.
41.
Fyllisk fjörvi
feigra manna,
rýðr ragna sjöt
rauðum dreyra;
svört verða sólskin
um sumur eftir,
veðr öll válynd.
Vituð ér enn - eða hvat?
42.
Sat þar á haugi
ok sló hörpu
gýgjar hirðir,
glaðr Eggþér;
gól of hánum
í galgviði
fagrrauðr hani,
sá er Fjalarr heitir.
43.
Gól of ásum
Gullinkambi,
sá vekr hölða
at Herjaföðrs;
en annarr gelr
fyr jörð neðan
sótrauðr hani
at sölum Heljar.
44.
Geyr nú Garmr mjök
fyr Gnipahelli,
festr mun slitna,
en freki renna;
fjölð veit ek fræða,
fram sé ek lengra
um ragna rök
römm sigtíva.
45.
Bræðr munu berjask
ok at bönum verðask,
munu systrungar
sifjum spilla;
hart er í heimi,
hórdómr mikill,
skeggöld, skalmöld,
skildir ro klofnir,
vindöld, vargöld,
áðr veröld steypisk;
mun engi maðr
öðrum þyrma.
46.
Leika Míms synir,
en mjötuðr kyndisk
at inu galla
Gjallarhorni;
hátt blæss Heimdallr,
horn er á lofti,
mælir Óðinn
við Míms höfuð.
47.
Skelfr Yggdrasils
askr standandi,
ymr it aldna tré,
en jötunn losnar;
hræðask allir
á helvegum
áðr Surtar þann
sefi of gleypir.
48.
Hvat er með ásum?
Hvat er með alfum?
Gnýr allr Jötunheimr,
æsir ro á þingi,
stynja dvergar
fyr steindurum,
veggbergs vísir.
Vituð ér enn - eða hvat?
49.
Geyr nú Garmr mjök
fyr Gnipahelli,
festr mun slitna
en freki renna;
fjölð veit ek fræða,
fram sé ek lengra
um ragna rök
römm sigtíva.
50.
Hrymr ekr austan,
hefisk lind fyrir,
snýsk Jörmungandr
í jötunmóði;
ormr knýr unnir,
en ari hlakkar,
slítr nái niðfölr,
Naglfar losnar.
51.
Kjóll ferr austan,
koma munu Múspells
of lög lýðir,
en Loki stýrir;
fara fíflmegir
með freka allir,
þeim er bróðir
Býleists í för.
52.
Surtr ferr sunnan
með sviga lævi,
skínn af sverði
sól valtíva;
grjótbjörg gnata,
en gífr rata,
troða halir helveg,
en himinn klofnar.
53.
Þá kemr Hlínar
harmr annarr fram,
er Óðinn ferr
við ulf vega,
en bani Belja
bjartr at Surti;
þá mun Friggjar
falla angan.
54.
Geyr nú Garmr mjök
fyr Gnipahelli,
festr mun slitna
en freki renna;
fjölð veit ek fræða,
fram sé ek lengra
um ragna rök
römm sigtíva.
55.
Þá kemr inn mikli
mögr Sigföður,
Víðarr, vega
at valdýri.
Lætr hann megi Hveðrungs
mundum standa
hjör til hjarta,
þá er hefnt föður.
56.
Þá kemr inn mæri
mögr Hlóðynjar,
gengr Óðins sonr
við orm vega,
drepr af móði
Miðgarðs véurr,
munu halir allir
heimstöð ryðja;
gengr fet níu
Fjörgynjar burr
neppr frá naðri
níðs ókvíðnum.
57.
Sól tér sortna,
sígr fold í mar,
hverfa af himni
heiðar stjörnur;
geisar eimi
ok aldrnari,
leikr hár hiti
við himin sjalfan.
58.
Geyr nú Garmr mjök
fyr Gnipahelli,
festr mun slitna
en freki renna;
fjölð veit ek fræða
fram sé ek lengra
um ragna rök
römm sigtíva.
59.
Sér hon upp koma
öðru sinni
jörð ór ægi
iðjagræna;
falla forsar,
flýgr örn yfir,
sá er á fjalli
fiska veiðir.
60.
Finnask æsir
á Iðavelli
ok um moldþinur
máttkan dæma
ok minnask þar
á megindóma
ok á Fimbultýs
fornar rúnir.
61.
Þar munu eftir
undrsamligar
gullnar töflur
í grasi finnask,
þærs í árdaga
áttar höfðu.
62.
Munu ósánir
akrar vaxa,
böls mun alls batna,
Baldr mun koma;
búa þeir Höðr ok Baldr
Hrofts sigtoftir,
vé valtíva.
Vituð ér enn - eða hvat?
63.
Þá kná Hænir
hlautvið kjósa
ok burir byggja
bræðra tveggja
vindheim víðan.
Vituð ér enn - eða hvat?
64.
Sal sér hon standa
sólu fegra,
gulli þakðan
á Gimléi;
þar skulu dyggvar
dróttir byggja
ok um aldrdaga
ynðis njóta.
65.
Þá kemr inn ríki
at regindómi
öflugr ofan,
sá er öllu ræðr.
66.
Þar kemr inn dimmi
dreki fljúgandi,
naðr fránn, neðan
frá Niðafjöllum;
berr sér í fjöðrum,
- flýgr völl yfir, -
Niðhöggr nái.
Nú mun hon sökkvask.
ΠΗΓΗ:
2017-02-24
GAME OF THRONES MAIN THEME - EPIC ORCHESTRA REMIX (EXTENDED)
Game of Thrones Main Theme - Epic Orchestra Remix (Extended)
2017-02-12
EΠΙΚΟΥΡΙΟΣ ΑΠΟΛΛΩΝ Ο «ΔΕΥΤΕΡΟΣ ΠΑΡΘΕΝΩΝ»
Eπικούριος Απόλλωνας, ο «δεύτερος Παρθενώνας»
Ο ναός του Επικούριου Απόλλωνα, μνημείο Παγκόσμιας Πολιτιστικής Κληρονομιάς της UNESCO - Φωτό: Γιάννης Τούντας
Στην ευρύτερη περιοχή της Ανδρίτσαινας Ηλείας και της Αμπελιώνας Μεσσηνίας, στη θέση «Βάσσες» του όρους Κωτιλίου, δεσπόζει ένα από τα άριστα μνημεία στην ιστορία της αρχαίας ελληνικής αρχιτεκτονικής, ο ναός του Επικούριου Απόλλωνα.
Πριν αναφέρουμε οτιδήποτε άλλο για το ναό, επιβάλλεται να ξεκαθαρίσουμε το ζήτημα της ορθής γραφής του επιθέτου που συνοδεύει το όνομα του Απόλλωνα, όταν αναφερόμαστε στο συγκεκριμένο αρχιτεκτονικό κομψοτέχνημα. Η ενδεδειγμένη γραφή είναι αυτή που φαίνεται και στον τίτλο του παρόντος άρθρου, δηλαδή επικούριος και όχι επικούρειος.
Είναι προφανές ότι ο επιβλητικός ναός δε συνδέεται με τον Επίκουρο (έναν από τους επιφανέστερους υλιστές φιλοσόφους της αρχαιότητας) ή τη φιλοσοφία του (κάτι τέτοιο θα δικαιολογούσε τη γραφή επικούρειος), αλλά με τη συνήθη επίκληση πολλών θεών που παρείχαν βοήθεια (επικουρία), κατεξοχήν όμως του Απόλλωνα, ο οποίος λατρευόταν ως τέτοιος (δηλαδή, επικούριος) από τους κατοίκους της γειτονικής Φιγαλείας, επειδή τους είχε απαλλάξει από επιδημία πανώλης κατά τη διάρκεια του Πελοποννησιακού Πολέμου.
Έργο των Κλασικών Χρόνων (τελευταίο τέταρτο του 5ου αιώνα π.Χ.) που αποδίδεται στον Ικτίνο, τον αρχιτέκτονα του Παρθενώνα (εξ ου και «δεύτερος Παρθενώνας»), ο περικαλλής ναός ανεγέρθηκε σε ειδικά διαμορφωμένο πλάτωμα από κατοίκους της Φιγαλείας, σημαντικής αρκαδικής πόλης της αρχαιότητας.
Στην ίδια κατά πάσαν πιθανότητα θέση είχε οικοδομηθεί προγενέστερος ναός του Απόλλωνα, από τον οποίο σώζονται πολυάριθμα αρχιτεκτονικά μέλη, κεραμίδια και πήλινα ακροκέραμα.
O ναός αποτελεί ένα μοναδικό αρχιτεκτονικό αριστούργημα, καθώς συνδυάζει αρμονικά στοιχεία των τριών αρχιτεκτονικών ρυθμών της αρχαιότητας: του δωρικού, του ιωνικού και του κορινθιακού.
Στην κατασκευή του περίπτερου ναού, που διέθετε πρόναο, σηκό, άδυτο και οπισθόδομο, χρησιμοποιήθηκε ανοιχτόχρωμος τοπικός ασβεστόλιθος, ενώ σε ορισμένα τμήματα της οροφής, στα κιονόκρανα του σηκού και στο γλυπτό διάκοσμο έγινε χρήση μαρμάρου.
Το σημαντικότερο διακοσμητικό στοιχείο του ναού ήταν η μαρμάρινη ιωνική ζωφόρος, που υπήρχε πάνω από τους ιωνικούς ημικίονες μέσα στο σηκό. Η ζωφόρος, έργο πιθανώς του γλύπτη Παιωνίου (δημιουργού του φημισμένου αγάλματος της Νίκης στην Αρχαία Ολυμπία), είχε συνολικό μήκος 31 μ. και συνίστατο από είκοσι τρεις μαρμάρινες πλάκες. Στις δώδεκα εξ αυτών απεικονίζεται η Αμαζονομαχία (μάχη ανάμεσα στους Έλληνες και τις Aμαζόνες) και στις υπόλοιπες έντεκα η Κενταυρομαχία (μάχη ανάμεσα στους Λαπίθες, γενναίο πολεμικό λαό της Θεσσαλίας, και τους Kενταύρους).
Ο γλυπτός διάκοσμος του ναού αποτέλεσε στόχο των «αρχαιοφίλων» που έδρασαν στην Ελλάδα στις αρχές του 19ου αιώνα. Οι είκοσι τρεις μαρμάρινες πλάκες της ιωνικής ζωφόρου μεταφέρθηκαν το 1815 στο Bρετανικό Mουσείο του Λονδίνου (εκεί εκτίθενται έως σήμερα).
Στο χώρο της Δημόσιας Βιβλιοθήκης της Ανδρίτσαινας (στα πραγματικά σπάνια εκθέματά της συγκαταλέγεται δοκίμιο του γνωστού εκπροσώπου του Διαφωτισμού Ζαν - Ζακ Ρουσσώ, με τις ιδιόχειρες διορθώσεις του προς τον εγκυκλοπαιδιστή Ζαν ντ' Αλαμπέρ) εκτίθενται γύψινα εκμαγεία της ζωφόρου του ναού του Επικούριου Aπόλλωνα.
Αξίζει, τέλος, να σημειωθεί ότι ο ναός του Επικούριου Απόλλωνα υπήρξε το πρώτο μνημείο της ελληνικής επικράτειας που εντάχθηκε στον Κατάλογο της Παγκόσμιας Πολιτιστικής Κληρονομιάς της UNESCO, το 1986.
Βαγγέλης Στεργιόπουλος
ΠΗΓΕΣ:
https://arxaia-ellinika.blogspot.gr/2017/02/epikourios-apollonas-dyteros-parthenonas.html
http://diakopes.in.gr/the-experts-way-blog/article/?aid=209907
2017-01-30
ΑΠΟΛΛΩΝ :: ΑΙΤΗΜΑ ΕΚΤΟΞΕΥΣΗΣ ΤΟΥ ΑΠΟΛΥΤΟΥ ΠΟΛΛΑΠΛΟΥ ΒΕΛΟΥΣ ΤΟΥ ΦΩΤΟΣ ΠΟΥ ΠΑΝΤΑ ΒΡΙΣΚΕΙ ΤΟΝ ΣΤΟΧΟ ΤΟΥ
ΤΟ ΚΑΚΟ ΑΠΟ ΤΙΣ ΜΑΓΙΣΣΕΣ ΚΑΙ ΤΙΣ ΦΕΜΙΝΙΣΤΡΙΕΣ ΕΧΕΙ ΠΑΡΑΓΙΝΕΙ ΕΙΤΕ ΣΕ ΠΡΟΣΩΠΙΚΟ ΕΠΙΠΕΔΟ ΕΙΤΕ ΣΕ ΣΥΛΛΟΓΙΚΟ ΚΡΑΤΙΚΟ ΕΘΝΙΚΟ ΠΛΑΝΗΤΙΚΟ
ΕΙΝΑΙ ΠΛΕΟΝ ΑΠΑΡΑΙΤΗΤΟ Ο ΑΠΟΛΛΩΝ ΥΙΟΣ ΤΟΥ ΔΙΟΣ ΝΑ ΕΚΤΟΞΕΥΣΕΙ ΤΟ ΑΠΟΛΥΤΟ ΠΟΛΛΑΠΛΟ ΒΕΛΟΣ ΜΕ ΣΤΟΧΟ ΟΛΕΣ ΤΙΣ ΑΚΟΛΟΥΘΕΣ ΤΗΣ ΛΙΛΙΘ
2016-06-21
ΣΠΥΡΙΔΩΝ ΣΠΥΡΟΠΟΥΛΟΣ - [ΠΑ.ΣΥ.Α.]: Ο ΑΝΘΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ ΣΟΥ ΠΑΝΑΓΙΩΤΗ ΤΡΑΪΑΝΟΥ ΕΙΝΑΙ ΑΠΟΛΥΤΑ ΗΜΙΝΟΪΚΟΣ ΑΠΟΛΥΤΑ ΗΜΙΒΑΡΒΑΡΙΚΟΣ ΑΠΟΛΥΤΑ ΗΜΙΑΙΜΟΣ ΚΑΙ ΕΣΤΙΑΖΕΤΑΙ ΓΥΡΩ ΑΠΟ ΤΙΣ ΔΟΞΑΣΙΕΣ ΤΗΣ ΠΟΛΥΣΥΝΟΥΣΙΑΚΗΣ ΜΕΓΑΛΗΣ ΜΗΤΕΡΑΣ ΘΕΑΣ ΤΗΣ ΑΝΘΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΜΗΤΡΙΑΡΧΙΑΣ ΤΗΣ ΟΠΟΙΑΣ ΤΟΥΣ ΔΥΟ ΟΦΕΙΣ ΘΑΝΑΤΩΣΑΝ ΚΑΠΟΤΕ Ο ΔΙΑΣ ΣΤΗΝ ΚΙΛΙΚΙΑ ΚΑΙ Ο ΑΠΟΛΛΩΝ ΣΤΟΥΣ ΔΕΛΦΟΥΣ ΚΑΙ ΘΑ ΤΟ ΞΑΝΑ ΚΑΝΟΥΝ ΟΣΕΣ ΦΟΡΕΣ ΧΡΕΙΑΣΤΕΙ ΚΑΙ ΣΤΟ ΠΑΡΕΛΘΟΝ ΚΑΙ ΣΤΟ ΜΕΛΛΟΝ
ΠΑΝΑΓΙΩΤΗ ΤΡΑΪΑΝΟΥ ΣΤΗΝ ΑΡΧΗ ΚΑΤΑΦΕΡΕΣ ΚΑΙ ΜΑΣ ΕΞΑΠΑΤΗΣΕΣ ΜΕΧΡΙ ΠΟΥ ΑΝΑΔΗΜΟΣΙΕΥΣΑΜΕ ΚΑΙ ΚΑΠΟΙΑ ΔΙΚΑ ΣΟΥ ΑΡΘΡΑ ΝΟΜΙΖΟΝΤΑΣ ΟΤΙ ΕΙΣΑΙ ΜΕ ΤΟΥΣ ΕΛΛΗΝΕΣ
ΦΥΣΙΚΑ ΜΕ ΤΟ ΠΕΡΑΣΜΑ ΤΟΥ ΧΡΟΝΟΥ ΚΑΙ ΤΗΝ ΑΝΑΛΥΣΗ ΤΩΝ ΔΕΔΟΜΕΝΩΝ ΚΑΙ ΤΩΝ ΑΡΘΡΩΝ ΣΟΥ ΚΑΤΑΛΑΒΑΜΕ ΜΕ ΤΙ ΑΚΡΙΒΩΣ ΕΧΟΥΜΕ ΝΑ ΚΑΝΟΥΜΕ
ΚΑΤΑΛΑΒΑΜΕ ΟΤΙ ΕΧΟΥΜΕ ΝΑ ΚΑΝΟΥΜΕ ΜΕ ΤΟΝ ΠΥΡΗΝΑ ΤΟΥ ΑΝΘΕΛΛΗΝΙΣΜΟΥ Ο ΟΠΟΙΟΣ ΦΟΡΑΕΙ ΜΕΝ ΡΟΥΧΑ ΚΑΙ ΠΡΟΣΩΠΕΙΟ ΕΛΛΗΝΙΚΑ ΑΛΛΑ ΑΜΕΣΩΣ ΚΑΤΩ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΠΙΦΑΝΕΙΑ ΕΙΝΑΙ ΑΠΟΛΥΤΑ ΕΧΘΡΙΚΟΣ ΠΡΟΣ ΤΟΝ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟ ΚΑΙ ΑΠΟΛΥΤΑ ΕΧΘΡΙΚΟΣ ΠΡΟΣ ΤΟ ΚΡΑΤΟΣ ΤΟΥ ΟΥΡΑΝΟΥ-ΔΙΟΣ-ΑΠΟΛΛΩΝΟΣ-ΑΘΗΝΑΣ ΚΑΙ ΑΠΟ ΤΟΤΕ ΣΕ ΧΡΗΣΙΜΟΠΟΙΟΥΜΕ ΩΣ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΗ ΠΛΑΤΦΟΡΜΑ ΓΙΑ ΤΑ ΥΠΟ ΕΙΣΟΔΟ ΜΕΛΗ ΜΑΣ
Ο ΑΝΘΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ ΣΟΥ ΠΑΝΑΓΙΩΤΗ ΤΡΑΪΑΝΟΥ ΕΙΝΑΙ ΑΠΟΛΥΤΑ ΗΜΙΝΟΪΚΟΣ ΑΠΟΛΥΤΑ ΗΜΙΒΑΡΒΑΡΙΚΟΣ ΑΠΟΛΥΤΑ ΗΜΙΑΙΜΟΣ ΚΑΙ ΕΣΤΙΑΖΕΤΑΙ ΓΥΡΩ ΑΠΟ ΤΙΣ ΔΟΞΑΣΙΕΣ ΤΗΣ ΠΟΛΥΣΥΝΟΥΣΙΑΚΗΣ ΜΕΓΑΛΗΣ ΜΗΤΕΡΑΣ ΘΕΑΣ ΤΗΣ ΑΝΘΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΜΗΤΡΙΑΡΧΙΑΣ ΤΗΣ ΟΠΟΙΑΣ ΤΟΥΣ ΔΥΟ ΟΦΕΙΣ ΘΑΝΑΤΩΣΑΝ ΚΑΠΟΤΕ Ο ΔΙΑΣ ΣΤΗΝ ΚΙΛΙΚΙΑ ΚΑΙ Ο ΑΠΟΛΛΩΝ ΣΤΟΥΣ ΔΕΛΦΟΥΣ ΚΑΙ ΘΑ ΤΟ ΞΑΝΑ ΚΑΝΟΥΝ ΟΣΕΣ ΦΟΡΕΣ ΧΡΕΙΑΣΤΕΙ ΚΑΙ ΣΤΟ ΠΑΡΕΛΘΟΝ ΚΑΙ ΣΤΟ ΜΕΛΛΟΝ
ΝΟΜΙΖΩ ΟΤΙ ΤΟ ΜΟΝΟ ΠΟΥ ΣΟΥ ΕΜΕΙΝΕ ΠΛΕΟΝ ΕΙΝΑΙ ΝΑ ΔΟΞΑΖΕΙΣ ΤΟ ΑΙΔΟΙΟ ΤΗΣ ΟΦΙΟΛΑΤΡΙΣΣΑΣ ΠΟΡΝΗΣ ΑΡΧΙΕΡΕΙΑΣ ΤΟΥ ΘΗΛΕΩΣ ΙΕΡΑΤΕΙΟΥ ΜΥΡΤΑΛΗΣ ΟΛΥΜΠΙΑΔΟΣ ΚΑΙ ΤΟΥ ΥΠΟΧΘΟΝΙΟΥ & ΧΘΟΝΙΟΥ «ΠΡΟΪΟΝΤΟΣ» ΑΥΤΗΣ ΠΟΥ ΑΚΟΥΕΙ ΣΤΟ ΟΝΟΜΑ «ΜΕΓΑΣ ΜΟΥΛΟΣ ΜΠΑΣΤΑΡΔΟΣ ΣΤΡΑΤΗΛΑΤΗΣ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ» ΑΥΤΟΣ ΔΗΛΑΔΗ ΠΟΥ ΘΑΝΑΤΩΝΕΙ ΚΑΙ ΝΙΚΑΕΙ ΔΙΚΑΙΩΣ Ή ΑΔΙΚΩΣ ΟΛΟΥΣ ΤΟΥΣ ΑΝΔΡΕΣ ΚΑΙ ΦΥΣΙΚΑ ΟΠΩΣ ΘΑ ΗΘΕΛΕ ΚΑΘΕ ΒΑΒΥΛΟΡΩΜΑΪΚΗ ΠΟΡΝΗ ΤΟΥΣ ΑΡΡΕΝΕΣ ΕΛΛΗΝΕΣ ΚΑΙ ΤΟΝ ΔΙΟΓΕΝΗ ΑΡΡΕΝΑ ΠΑΤΡΙΑΡΧΙΚΟ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ
ΕΠΙΣΗΣ ΜΕΣΩ ΤΟΥ ΔΙΑΔΙΚΤΥΟΥ ΣΟΥ ΕΧΕΙ ΜΕΝΕΙ ΑΚΟΜΗ Η ΔΥΝΑΤΟΤΗΤΑ ΝΑ ΓΡΑΦΕΙΣ ΠΡΟΣ ΤΟΥΣ ΕΛΛΗΝΕΣ ΠΡΟΔΟΤΙΚΕΣ ΠΡΟΤΡΟΠΕΣ ΟΠΩΣ: «ΨΗΦΙΣΤΕ ΤΙΣ ΣΥΝΙΣΤΩΣΕΣ ΤΗΣ ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΙΚΗΣ ΑΡΙΣΤΕΡΑΣ» ΓΡΑΦΟΝΤΑΣ ΑΡΘΡΑ ΜΕ ΤΙΤΛΟ «ΨΗΦΙΣΤΕ ΣΥΡΙΖΑ» ΑΠΟΣΙΩΠΩΝΤΑΣ ΑΠΟΛΥΤΩΣ ΜΕΘΟΔΙΚΑ ΚΑΙ ΥΠΟΥΛΑ ΟΤΙ ΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ ΒΡΙΣΚΟΝΤΑΙ ΣΕ ΠΡΟΠΑΡΑΣΚΕΥΑΣΤΙΚΕΣ ΠΡΑΞΕΙΣ ΓΕΝΝΟΚΤΟΝΙΑΣ ΟΤΑΝ ΣΤΗΝ ΕΞΟΥΣΙΑ ΒΡΙΣΚΕΤΑΙ ΟΠΟΙΟΣΔΗΠΟΤΕ ΣΧΗΜΑΤΙΣΜΟΣ ΤΩΝ ΙΕΡΑΤΕΙΩΝ ΤΗΣ ΤΡΙΜΟΡΦΗΣ ΕΚΑΤΑΙΑΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ
ΕΠΙΣΗΣ ΓΝΩΡΙΖΟΥΜΕ ΟΤΙ ΔΕΝ ΕΧΕΙΣ ΤΟΥΣ ΟΡΧΕΙΣ ΟΥΤΕ ΝΑ ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ ΤΟ ΠΑΡΟΝ ΣΧΟΛΙΟ ΔΙΑΓΡΑΦΟΝΤΑΣ ΤΟ ΩΣ «ΕΚΤΟΣ ΘΕΜΑΤΟΣ» ΟΠΩΣ ΕΧΕΙΣ ΚΑΝΕΙ ΜΕ ΑΡΚΕΤΑ ΑΛΛΑ ΔΙΚΑ ΜΑΣ ΣΧΟΛΙΑ ΟΥΤΕ ΝΑ ΑΠΑΝΤΗΣΕΙΣ ΣΕ ΑΥΤΟ ΔΙΟΤΙ ΔΕΝ ΕΙΣΑΙ ΣΕ ΘΕΣΗ ΝΑ ΔΙΚΑΙΟΛΟΓΗΣΕΙΣ ΔΗΜΟΣΙΑ ΤΙΣ ΑΝΘΕΛΛΗΝΙΚΕΣ ΘΕΣΕΙΣ ΣΟΥ ΟΤΑΝ ΑΠΕΝΑΝΤΙ ΣΟΥ ΘΑ ΕΧΕΙΣ ΚΑΠΟΙΟΥΣ ΠΟΥ ΘΑ ΚΑΤΑΡΡΙΠΤΟΥΝ ΤΙΣ ΘΕΣΕΙΣ ΣΟΥ ΩΣ ΜΙΑΡΕΣ ΚΑΙ ΩΣ ΑΠΟΡΡΟΙΕΣ ΤΟΥ ΑΙΔΟΙΟΥ ΤΗΣ ΛΙΛΙΘ
ΟΜΩΣ ΕΠΕΙΔΗ ΣΤΟ ΔΙΑΔΙΚΤΥΟ ΔΕΝ ΕΧΕΙΣ ΤΗΝ ΠΑΝΤΟΔΥΝΑΜΙΑ ΕΜΕΙΣ ΘΑ ΑΝΑΡΤΗΣΟΥΜΕ ΤΟ ΠΑΡΟΝ ΔΙΚΟ ΜΟΥ ΣΧΟΛΙΟ ΣΤΑ ΔΙΚΑ ΜΑΣ ΙΣΤΟΛΟΓΙΑ ΚΑΙ ΣΤΟΝ ΔΙΚΟ ΜΑΣ ΔΙΑΔΙΚΤΥΑΚΟ ΧΩΡΟ ΓΙΑ ΝΑ ΑΠΟΚΑΛΥΨΟΥΜΕ ΠΛΕΟΝ ΣΤΟ ΠΑΓΚΟΣΜΙΟ ΚΟΙΝΟ ΑΥΤΑ ΠΟΥ ΕΧΟΥΜΕ ΚΑΤΑΝΟΗΣΕΙ ΚΑΙ ΘΑ ΣΕ ΕΝΗΜΕΡΩΣΟΥΜΕ ΜΕ ΣΧΟΛΙΑ ΓΙΑ ΤΙΣ ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ ΓΙΑ ΝΑ ΓΝΩΡΙΖΕΙΣ ΟΤΙ ΗΔΗ ΕΧΕΙΣ ΑΠΟΚΑΛΥΦΘΕΙ ΚΑΙ ΟΤΙ ΗΔΗ ΕΧΕΙΣ ΞΕΣΚΕΠΑΣΤΕΙ ΣΤΟ ΠΑΓΚΟΣΜΙΟ ΑΝΑΓΝΩΣΤΙΚΟ ΚΟΙΝΟ ΤΟΥ ΔΙΑΔΙΚΤΥΟΥ ΕΧΟΝΤΑΣ ΧΑΣΕΙ ΠΑΝΤΕΛΩΣ ΤΗΝ ΠΟΙΟΤΗΤΑ ΚΑΙ ΟΤΙ ΒΑΣΙΖΕΣΑΙ ΠΛΕΟΝ ΜΟΝΟ ΣΤΗΝ ΠΟΣΟΤΗΤΑ ΠΟΥ ΑΠΟΡΡΟΦΑ ΤΗΝ ΓΡΑΦΟΜΕΝΗ ΠΡΟΠΑΓΑΝΔΑ ΣΟΥ ΜΕΧΡΙ ΝΑ ΚΑΤΑΝΟΗΣΟΥΝ ΠΟΙΑ ΕΙΝΑΙ Η ΑΛΗΘΕΙΑ ΚΑΙ ΝΑ ΠΕΤΑΞΟΥΝ ΣΤΑ ΣΚΟΥΠΙΔΙΑ ΟΛΑ ΤΑ ΓΡΑΦΟΜΕΝΑ ΣΟΥ ΣΤΟ ΣΥΝΟΛΟ ΤΟΥΣ
ΜΕΧΡΙ ΤΟΤΕ ΝΑ ΞΕΡΕΙΣ ΟΤΙ ΕΧΟΥΝ ΓΝΩΣΗ ΟΙ ΦΥΛΑΚΕΣ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ
ΣΗΜΕΙΩΣΗ: ΤΟ ΑΝΩΤΕΡΩ ΚΕΙΜΕΝΟ ΤΟΠΟΘΕΤΗΘΗΚΕ ΩΣ ΣΧΟΛΙΟ ΣΤΟ ΙΣΤΟΛΟΓΙΟ ΤΟΥ ΠΑΝΑΓΙΩΤΗ ΤΡΑΪΑΝΟΥ «ΕΑΜ Β’ ΥΔΡΟΧΟΟΣ» ΕΔΩ: http://eamb-ydrohoos.blogspot.com/2016/06/h-epistrofh-ton-romion.html ΤΟ ΟΠΟΙΟ ΟΠΩΣ ΠΟΛΛΑ ΑΛΛΑ ΣΧΟΛΙΑ Ο ΙΔΙΟΚΤΗΤΗΣ ΤΟΥ ΙΣΤΟΛΟΓΙΟΥ ΔΕΝ ΤΑ ΔΗΜΟΣΙΕΥΕΙ ΠΡΟΦΑΝΩΣ ΕΠΕΙΔΗ ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΕΠΙΧΕΙΡΗΜΑΤΑ ΚΑΙ ΕΠΕΙΔΗ ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΑΠΑΝΤΗΣΕΙ
2016-06-02
"….Ο ΕΚΦΥΛΟΣ ΚΙΝΑΙΔΟΣ ΘΗΛΥΨΥΧΟΣ ΠΟΥΣΤΗΣ ΨΕΥΔΟΘΕΟΣ ΣΑΒΑΖΙΟΣ-ΔΙΟΝΥΣΟΣ ΜΕ ΤΟΥ ΟΠΟΙΟΥ ΤΟΝ ΕΣΜΟ ΤΟ ΕΛΑΧΙΣΤΟ ΑΠΟΜΕΙΝΑΝ ΑΡΡΕΝ ΑΠΟΛΛΩΝΙΟ ΠΝΕΥΜΑ ΘΑ ΑΝΑΜΕΤΡΗΘΕΙ ΣΥΝΤΟΜΩΣ ΚΑΙ ΟΡΙΣΤΙΚΩΣ...."
Αναπόδραστη απόρροια της σεσηπυίας-πτωματικής καταστάσεως-αποσυνθέσεως και οντολογικού καταντήματος των κοινωνιών των άλλοτε ενδόξων λευκών ευρωπαϊκών εθνών.
Υπό τις παρούσες συνθήκες υπαρξιακής καταπτώσεως κατ’ ανάγκην επανέρχεται στο συνειδησιακό προσκήνιο και ο έκφυλος κίναιδος ΘΗΛΥΨΥΧΟΣ ΠΟΥΣΤΗΣ ψευδοθεός Σαβάζιος-Διόνυσος, με του οποίου τον εσμό το ελάχιστο απομείναν Άρρεν απολλώνιο πνεύμα θα αναμετρηθεί συντόμως και οριστικώς.
Θ.Τ.
** Το ανωτέρω τοποθετηθηκε ως σχόλιο στο FACEBOOK για να προσδώσει το ΕΝΕΡΓΕΙΝ στα δύο καταγγελτικά Δημοσιεύματα του ΑΠΟΛΛΩΝΙΟΥ ΠΟΛΕΜΙΚΟΥ Ιστολογίου "ΑΝΤΙ ΑΜΑΖΟΝ"
ΕΔΩ:
http://anti-amazon.blogspot.gr/2016/05/blog-post.html
ΚΑΙ ΕΔΩ:
http://anti-amazon.blogspot.gr/2016/05/mount-olympus.html
2016-05-29
ΤΑΓΜΑ ΛΕΣΒΙΩΝ - ΘΕΟΣΟΦΙΚΟ-ΑΠΟΚΡΥΦΙΣΤΙΚΟ-ΝΕΟΣΑΤΑΝΙΣΤΙΚΟ-ΦΕΜΙΝΙΣΤΙΚΟ ΚΥΚΛΩΜΑ ΜΕΓΑΛΩΝ ΚΥΡΙΩΝ ΜΕ ΧΑΡΤΟΠΑΙΓΝΙΑΚΟ ΠΡΟΚΑΛΥΜΜΑ ΚΑΙ ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΟ ΠΡΟΣΩΠΕΙΟ - Περιγραφή του Θεοσοφικού Αποκρυφιστικού Κυκλώματος γυναικών
Περιγραφή του Θεοσοφικού
Αποκρυφιστικού Κυκλώματος γυναικών.
[θύμα]- Υπάρχει πέτρινο δωμάτιο, το οποίο δεν έχει… δεν φωτίζεται από τον ήλιο, έχει τεχνητό φωτισμό από κεριά, δεν υπάρχουν καλώδια ρεύματος φως και τέτοια, τεχνητό φωτισμό από κεριά, όλες εκεί μέσα συμπεριφέρονται σαν να είναι ιέρειες, …με κελεμπία
[θύμα]- ιέρειες με κελεμπία και σταθερό βηματισμό, ήπιο και ήρεμο. Και υπάρχουν κάποια στάδια τα οποία όμως σιγά-σιγά… όποια γυναίκα βασικά… γυναίκα μόνο, πάει να μπει. Τα στάδια αυτά της μύησης είναι… το χαρτί, είναι η απομάκρυνση από τον άντρα τους, η άρνηση για τεκνοποίηση…
[θύμα]- η άρνηση για τεκνοποίηση,… και…
[θύμα]- Τουλάχιστον η απόκτηση μόνον ενός παιδιού…
[θύμα]- …μόνον ενός παιδιού για να φεύγει η ταμπέλα της άτεκνης. Ναι. Και σε πιο προχωρημένο στάδιο το μίσος προς τον άνδρα, αποστροφή για την οικογένεια.
[θύμα]- Ναι, δεν ήθελε δύο παιδιά, απ’ ότι θυμάμαι. Ήθελε ένα. Ο πατέρας μου ήθελε δυο παιδιά.
[θύμα]- Ναι, το πιο σοβαρό απ’ όλα είναι ότι… εεε… όποιος άντρας αποδεχθεί τα… κάποιους όρους,
[θύμα]- Πρώτ’ από ‘λα,… κατ αρχάς δεν μπαίνουν μέσα σ’ αυτό το δωμάτιο οι άντρες. Εάν αποδεχθεί τους όρους, τον δέχονται για ένα μικρό χρονικό διάστημα, αλλά γύρω. Έξω από το δωμάτιο. Αλλά για ένα πολύ μικρό χρονικό διάστημα, ίσα να…. να γίνουνε τα υποχείριά τους.
[θύμα]- Υποχείριο εννοώ να υπακούει στην γνώμη και στην απόφαση των γυναικών χωρίς να φέρνει αντιρρήσεις και να δυσανασχετεί…. Αυτό εννοώ υποχείριο.
[θύμα]- Στα πάντα. Απλές στην αρχή. Στα πάντα. Απλές και καθημερινές.
[θύμα]- Κάνε αυτό, κάνε εκείνο…
[θύμα]- Αυτό θα φάμε σήμερα. Μα δεν μ’ αρέσει. Αυτό!.
[θύμα]- Υπάρχουν και κάποιοι που δεν πείθονται. Αυτοί πετιούνται.
[θύμα]- Στα… από μόνοι τους το θέλουν. Εννοείται ότι αυτές θέλουν τέτοιους άντρες τριγύρω τους κοντά τους, ή ίσως τέτοιες γυναίκες. Και οι γυναίκες που δεν θα αποδεχθούν την μύησή τους μένουν απ’ έξω. Και έχουνε μείνει απ’ έξω γυναίκες. Έτσι;
[θύμα]- Υπάρχει πέτρινο δωμάτιο, το οποίο δεν έχει… δεν φωτίζεται από τον ήλιο, έχει τεχνητό φωτισμό από κεριά, δεν υπάρχουν καλώδια ρεύματος φως και τέτοια, τεχνητό φωτισμό από κεριά, όλες εκεί μέσα συμπεριφέρονται σαν να είναι ιέρειες, …με κελεμπία
[θύμα]- ιέρειες με κελεμπία και σταθερό βηματισμό, ήπιο και ήρεμο. Και υπάρχουν κάποια στάδια τα οποία όμως σιγά-σιγά… όποια γυναίκα βασικά… γυναίκα μόνο, πάει να μπει. Τα στάδια αυτά της μύησης είναι… το χαρτί, είναι η απομάκρυνση από τον άντρα τους, η άρνηση για τεκνοποίηση…
[θύμα]- η άρνηση για τεκνοποίηση,… και…
[θύμα]- Τουλάχιστον η απόκτηση μόνον ενός παιδιού…
[θύμα]- …μόνον ενός παιδιού για να φεύγει η ταμπέλα της άτεκνης. Ναι. Και σε πιο προχωρημένο στάδιο το μίσος προς τον άνδρα, αποστροφή για την οικογένεια.
[θύμα]- Ναι, δεν ήθελε δύο παιδιά, απ’ ότι θυμάμαι. Ήθελε ένα. Ο πατέρας μου ήθελε δυο παιδιά.
[θύμα]- Ναι, το πιο σοβαρό απ’ όλα είναι ότι… εεε… όποιος άντρας αποδεχθεί τα… κάποιους όρους,
[θύμα]- Πρώτ’ από ‘λα,… κατ αρχάς δεν μπαίνουν μέσα σ’ αυτό το δωμάτιο οι άντρες. Εάν αποδεχθεί τους όρους, τον δέχονται για ένα μικρό χρονικό διάστημα, αλλά γύρω. Έξω από το δωμάτιο. Αλλά για ένα πολύ μικρό χρονικό διάστημα, ίσα να…. να γίνουνε τα υποχείριά τους.
[θύμα]- Υποχείριο εννοώ να υπακούει στην γνώμη και στην απόφαση των γυναικών χωρίς να φέρνει αντιρρήσεις και να δυσανασχετεί…. Αυτό εννοώ υποχείριο.
[θύμα]- Στα πάντα. Απλές στην αρχή. Στα πάντα. Απλές και καθημερινές.
[θύμα]- Κάνε αυτό, κάνε εκείνο…
[θύμα]- Αυτό θα φάμε σήμερα. Μα δεν μ’ αρέσει. Αυτό!.
[θύμα]- Υπάρχουν και κάποιοι που δεν πείθονται. Αυτοί πετιούνται.
[θύμα]- Στα… από μόνοι τους το θέλουν. Εννοείται ότι αυτές θέλουν τέτοιους άντρες τριγύρω τους κοντά τους, ή ίσως τέτοιες γυναίκες. Και οι γυναίκες που δεν θα αποδεχθούν την μύησή τους μένουν απ’ έξω. Και έχουνε μείνει απ’ έξω γυναίκες. Έτσι;
ΠΗΓΑΙΑ ΔΗΜΟΣΙΕΥΜΑΤΑ:
"ANTI-AMAZON"
http://anti-amazon.blogspot.com/2010/12/blog-post_6758.html
"ΟΔΥΣΣΕΥΣ"
2016-04-15
ΟΙ ΑΠΑΡΧΕΣ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΙΚΟΥ ΣΥΣΤΗΜΑΤΟΣ ΤΟΥ ΠΑΙΔΟΜΑΖΩΜΑΤΟΣ - ΣΤΙΣ 28 ΑΥΓΟΥΣΤΟΥ 1948 Η ΕΛΕΝΗ ΓΚΑΤΖΟΓΙΑΝΝΗ ΣΑΡΑΝΤΑ ΕΝΟΣ ΕΤΩΝ ΜΑΖΙ ΜΕ ΑΛΛΟΥΣ ΕΛΛΗΝΕΣ ΚΑΙ ΕΛΛΗΝΙΔΕΣ ΤΟΥΦΕΚΙΣΘΗΣΑΝ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΕΣ ΚΑΙ ΤΙΣ ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΡΙΕΣ ΤΟΥ ΕΑΜ-ΕΛΑΣ- "ΕΛΕΝΗ" (ΓΚΑΤΖΟΓΙΑΝΝΗ- Ολόκληρη η ταινία)
ΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ ΚΑΙ ΟΙ ΕΛΛΗΝΙΔΕΣ ΔΕΝ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΞΕΧΑΣΟΥΝ ΠΟΤΕ ΤΑ ΕΓΚΛΗΜΑΤΑ ΚΑΤΑ ΤΗΣ ΦΥΛΗΣ ΚΑΙ ΚΑΤΑ ΤΟΥ ΕΘΝΟΥΣ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ
ΟΛΑ ΤΑ ΟΝΟΜΑΤΑ ΟΙ ΤΟΠΟΙ ΚΑΙ ΟΙ ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΕΣ ΕΙΝΑΙ
ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ
"ΕΛΕΝΗ" (ΓΚΑΤΖΟΓΙΑΝΝΗ- Ολόκληρη η ταινία)
Δημοσιεύτηκε στις 4 Μαρ 2012
Η ταινία που πολεμήθηκε από τη μεγαλύτερη μερίδα του τύπου στην Ελλάδα και αγαπήθηκε από την πλειοψηφία του τύπου στο εξωτερικό.
Στις 28 Αυγούστου 1948 η Ελένη Γκατζογιάννη σαρανταενός ετών με την γυναικαδέλφη της Αλέξω πενήνταέξι ετών τουφεκίσθησαν από τους κομμουνιστές από το ανταρτοδικείο, με την κατηγορία ότι ''κατέστρωσε την απόδραση από το χωριό τεσσάρων παιδιών της (καθώς και της μάνας της, της αδελφής της) και της ανιψιάς της'' για να γλυτώσουν από το παιδομάζωμα των κομμουνιστών.
Γυρίστηκε και ταινία η οποία προβλήθηκε μόνο για λίγες ημέρες στην Ελλάδα αλλά λόγω 'δημοκρατικών' απειλών, βομβιστικών επιθέσεων και προπηλακισμών των θεατών από τους οργανωμένους οπαδούς του ΚΚΕ τελικώς η προβολή της διεκόπη.
Το γύρισμα των κυρίων σκηνών του έργου στο χωριό Λιά της Ηπείρου, όπου διεδραματίσθησαν τα δραματικά γεγονότα της εκτελέσεως της μητέρας του Ελένης και της Θείας του Αλέξως από τους κομμουνιστές, που περιγράφονται στο βιβλίο ''Ελένη'' του Νίκου Γκατζογιάννη,απηγορεύθη υπό της κυβερνήσεως του ΠΑΣΟΚ, εν ονόματι της επιλεκτικής λήθης.
Σημείωμα του συγγραφέα:..........
Ο κόσμος όπου έζησε και πέθανε η Ελένη αναπλάστηκε στο βιβλίο αυτό όχι μόνον από τις δικές μου αναμνήσεις και των αδερφάδων μου, αλλά και από τις θύμησες πάμπολλων ανθρώπων που ζουν τώρα σκορπισμένοι σε καμιά δεκαριά χώρες. Όλα τα ονόματα, οι τόποι και οι ημερομηνίες είναι πραγματικά. Κάθε περιστατικό που περιγράφεται στο βιβλίο και που δεν το είδα με τα μάτια μου μου το έχουν περιγράψει τουλάχιστον δύο μάρτυρες με τους οποίους μίλησα χωριστά. Όλες οι συνομιλίες έχουν μαγνητοφωνηθεί — κρυφά στην περίπτωση δύστροπων μαρτύρων. Οι απομαγνητοφωνημένες συνομιλίες και τα ντοκουμέντα που συγκέντρωσα — εφημερίδες, ημερολόγια, επιστολές, στρατιωτικές εκθέσεις, φωτογραφίες, χάρτες επιχειρήσεων — γεμίζουν ένα τοίχο με φακέλους στο σπίτι μου.
Η ταινία που πολεμήθηκε από τη μεγαλύτερη μερίδα του τύπου στην Ελλάδα και αγαπήθηκε από την πλειοψηφία του τύπου στο εξωτερικό.
Στις 28 Αυγούστου 1948 η Ελένη Γκατζογιάννη σαρανταενός ετών με την γυναικαδέλφη της Αλέξω πενήνταέξι ετών τουφεκίσθησαν από τους κομμουνιστές από το ανταρτοδικείο, με την κατηγορία ότι ''κατέστρωσε την απόδραση από το χωριό τεσσάρων παιδιών της (καθώς και της μάνας της, της αδελφής της) και της ανιψιάς της'' για να γλυτώσουν από το παιδομάζωμα των κομμουνιστών.
Γυρίστηκε και ταινία η οποία προβλήθηκε μόνο για λίγες ημέρες στην Ελλάδα αλλά λόγω 'δημοκρατικών' απειλών, βομβιστικών επιθέσεων και προπηλακισμών των θεατών από τους οργανωμένους οπαδούς του ΚΚΕ τελικώς η προβολή της διεκόπη.
Το γύρισμα των κυρίων σκηνών του έργου στο χωριό Λιά της Ηπείρου, όπου διεδραματίσθησαν τα δραματικά γεγονότα της εκτελέσεως της μητέρας του Ελένης και της Θείας του Αλέξως από τους κομμουνιστές, που περιγράφονται στο βιβλίο ''Ελένη'' του Νίκου Γκατζογιάννη,απηγορεύθη υπό της κυβερνήσεως του ΠΑΣΟΚ, εν ονόματι της επιλεκτικής λήθης.
Σημείωμα του συγγραφέα:..........
Ο κόσμος όπου έζησε και πέθανε η Ελένη αναπλάστηκε στο βιβλίο αυτό όχι μόνον από τις δικές μου αναμνήσεις και των αδερφάδων μου, αλλά και από τις θύμησες πάμπολλων ανθρώπων που ζουν τώρα σκορπισμένοι σε καμιά δεκαριά χώρες. Όλα τα ονόματα, οι τόποι και οι ημερομηνίες είναι πραγματικά. Κάθε περιστατικό που περιγράφεται στο βιβλίο και που δεν το είδα με τα μάτια μου μου το έχουν περιγράψει τουλάχιστον δύο μάρτυρες με τους οποίους μίλησα χωριστά. Όλες οι συνομιλίες έχουν μαγνητοφωνηθεί — κρυφά στην περίπτωση δύστροπων μαρτύρων. Οι απομαγνητοφωνημένες συνομιλίες και τα ντοκουμέντα που συγκέντρωσα — εφημερίδες, ημερολόγια, επιστολές, στρατιωτικές εκθέσεις, φωτογραφίες, χάρτες επιχειρήσεων — γεμίζουν ένα τοίχο με φακέλους στο σπίτι μου.
2015-09-05
ΟΤΑΝ ΟΙ ΑΝΔΡΕΣ ΘΑ ΜΠΟΡΕΣΟΥΝ ΝΑ ΣΤΑΘΟΥΝ ΣΤΑ ΠΟΔΙΑ ΤΟΥΣ ΓΙΑ ΝΑ ΕΠΙΚΡΑΤΗΣΟΥΝ ΟΙ ΘΕΟΙ ΘΑ ΕΙΝΑΙ ΜΕ ΤΟ ΜΕΡΟΣ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ - '' Να σταθώ στα πόδια μου '' Λεωνίδας Μπαλάφας - Γιώργος Νικηφόρου Ζερβάκης (official video)
'' Να σταθώ στα πόδια μου '' Λεωνίδας Μπαλάφας - Γιώργος Νικηφόρου Ζερβάκης (official video)
2015-01-29
ΕΠΙΤΟΜΕΑΣ "ΕΝΗΜΕΡΩΤΗΣ": ΑΝΔΡΑΣ ΑΠΟΡΟΣ ΑΣΤΕΓΟΣ ΠΑΙΖΕΙ ΠΙΑΝΟ ΜΕ ΤΗΝ ΨΥΧΗ ΤΟΥ !!!
"ΕΝΗΜΕΡΩΤΗΣ"
ΔΗΜΟΣΙΕΥΜΑ Νο
[
03298
]
[
2015.01.11 00:00
]
ΒΛΕΠΟΝΤΑΣ ΚΑΙ ΑΚΟΥΓΟΝΤΑΣ ΤΑ ΛΙΓΑ ΛΕΠΤΑ ΤΟΥ VIDEO ΠΟΥ ΦΡΟΝΤΙΣΕ
ΚΑΠΟΙΑ ΚΑΛΗ ΓΥΝΑΙΚΑ ΝΑ ΑΠΟΘΑΝΑΤΙΣΕΙ ΤΟΝ ΑΠΟΡΟ ΑΣΤΕΓΟ ΑΝΔΡΑ ΝΑ
ΠΑΙΖΕΙ ΠΙΑΝΟ ΜΠΟΡΕΙ ΚΑΠΟΙΟΣ ΝΑ ΝΟΙΩΣΕΙ ΟΤΙ ΣΕ ΑΥΤΟΝ ΤΟΝ ΠΛΑΝΗΤΗ
ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΑΚΟΜΗ ΑΝΘΡΩΠΟΙ ΚΑΙ ΚΥΡΙΩΣ ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΑΝΘΡΩΠΟΙ ΠΟΥ ΕΧΟΥΝ
ΑΚΟΜΗ ΜΕΣΑ ΤΟΥΣ ΤΗΝ ΨΥΧΗ ΤΟΥΣ
ΔΕΙΤΕ ΤΟ ΚΑΙ ΑΚΟΥΣΤΕ ΤΟ ΠΟΛΛΕΣ ΦΟΡΕΣ ΚΑΙ ΙΣΩΣ ΜΠΟΡΕΣΕΤΕ ΝΑ ΝΟΙΩΣΕΤΕ ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΣΑΣ ΓΡΑΦΟΥΜΕ
ΔΕΙΤΕ ΤΟ ΚΑΙ ΑΚΟΥΣΤΕ ΤΟ ΠΟΛΛΕΣ ΦΟΡΕΣ ΚΑΙ ΙΣΩΣ ΜΠΟΡΕΣΕΤΕ ΝΑ ΝΟΙΩΣΕΤΕ ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΣΑΣ ΓΡΑΦΟΥΜΕ
ΑΝΔΡΑΣ ΑΠΟΡΟΣ ΑΣΤΕΓΟΣ
ΠΑΙΖΕΙ ΠΙΑΝΟ ΜΕ ΤΗΝ ΨΥΧΗ ΤΟΥ !!!
Published on Jan 11, 2015
ΑΝΔΡΑΣ ΑΠΟΡΟΣ ΑΣΤΕΓΟΣ ΠΑΙΖΕΙ ΠΙΑΝΟ ΜΕ ΤΗΝ ΨΥΧΗ ΤΟΥ ΑΠΟΔΕΙΚΝΥΟΝΤΑΣ ΟΤΙ ΣΤΟΝ ΠΛΑΝΗΤΗ ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΑΚΟΜΗ ΑΝΘΡΩΠΟΙ !!!
ΑΝΔΡΑΣ ΑΠΟΡΟΣ ΑΣΤΕΓΟΣ ΠΑΙΖΕΙ ΠΙΑΝΟ ΜΕ ΤΗΝ ΨΥΧΗ ΤΟΥ ΑΠΟΔΕΙΚΝΥΟΝΤΑΣ ΟΤΙ ΣΤΟΝ ΠΛΑΝΗΤΗ ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΑΚΟΜΗ ΑΝΘΡΩΠΟΙ !!!
ΣΧΕΤΙΚΑ ΔΗΜΟΣΙΕΥΜΑΤΑ ΤΟΥ [ΠΑ.ΣΥ.Α.]
"ΕΝΗΜΕΡΩΤΗΣ"
ΔΗΜΟΣΙΕΥΜΑ Νο [
01072
] [ 2009.04.28 16:00 ]
"ΕΝΗΜΕΡΩΤΗΣ"
ΔΗΜΟΣΙΕΥΜΑ Νο [
02532
] [ 2012.12.21 00:00 ]
ΠΗΓΑΙΟ ΔΗΜΟΣΙΕΥΜΑ:
"ΕΝΗΜΕΡΩΤΗΣ"
"ΕΝΗΜΕΡΩΤΗΣ"
2015-01-23
ΤΟΜΕΑΣ "ΑΡΧΙΔΑΜΟΣ": ΠΑΝΑΝΘΡΩΠΙΝΟΙ ΠΥΡΙΝΟΙ ΛΟΓΟΙ ΑΡΧΑΙΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ ΑΝΔΡΩΝ - Ο ΥΠΕΡ ΠΟΛΕΜΟΥ ΛΟΓΟΣ ΤΟΥ ΑΡΧΙΔΑΜΟΥ ΥΙΟΥ ΤΟΥ ΒΑΣΙΛΙΑ ΤΗΣ ΣΠΑΡΤΗΣ ΑΓΗΣΙΛΑΟΥ Β' ΩΣ ΤΟ ΕΣΧΑΤΟ ΚΑΤΑΦΥΓΙΟ ΤΩΝ ΕΛΕΥΘΕΡΩΝ ΑΝΘΡΩΠΩΝ
"ΑΡΧΙΔΑΜΟΣ"
ΠΑΝΑΝΘΡΩΠΙΝΟΙ ΠΥΡΙΝΟΙ ΛΟΓΟΙ ΑΡΧΑΙΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ ΑΝΔΡΩΝ
ΔΗΜΟΣΙΕΥΜΑ
Νο
[
00001
]
[
2006.07.15 12:00
]
ΑΝΑΝΕΩΜΕΝΟ [ 2010.08.11 00:00 ]
ΑΡΧΙΔΑΜΟΣ: ΓΝΩΡΙΖΩ ΠΟΛΛΟΥΣ
ΠΟΥ ΑΠΕΚΤΗΣΑΝ ΑΠΟ ΤΟΝ ΠΟΛΕΜΟ ΜΕΓΑΛΗ ΕΥΗΜΕΡΙΑ ΚΑΙ ΠΟΛΛΟΥΣ ΠΟΥ
ΤΗΝ ΕΧΑΣΑΝ ΛΟΓΩ ΤΗΣ ΕΙΡΗΝΗΣ. ΟΙ ΔΥΟ ΑΥΤΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ ΔΕΝ ΑΠΟΤΕΛΟΥΝ
ΚΑΤΑ ΑΠΟΛΥΤΟ ΤΡΟΠΟ ΟΥΤΕ ΚΑΚΟ ΟΥΤΕ ΚΑΛΟ. ΑΝΑΛΟΓΑ ΜΕ ΤΟΝ ΤΡΟΠΟ
ΠΟΥ ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΖΟΥΜΕ ΚΑΙ ΕΚΜΕΤΑΛΛΕΥΟΜΑΣΤΕ ΤΙΣ ΔΥΣΚΟΛΙΕΣ ΚΑΙ ΤΙΣ
ΠΕΡΙΣΤΑΣΕΙΣ, ΠΡΟΚΥΠΤΕΙ ΥΠΟΧΡΕΩΤΙΚΑ ΚΑΙ ΤΟ ΑΝΑΛΟΓΟ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑ.
ΟΣΟΙ ΕΠΙΤΥΓΧΑΝΟΥΝ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΕΠΙΘΥΜΟΥΝ ΤΗΝ ΕΙΡΗΝΗ, Η ΜΟΝΗ ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ
ΠΟΥ ΔΙΑΦΥΛΑΣΣΕΙ ΤΑ ΚΕΚΤΗΜΕΝΑ ΤΟΥΣ ΟΣΟ ΤΟ ΔΥΝΑΤΟ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟ.
ΑΝΤΙΘΕΤΑ, ΟΣΟΙ ΑΤΥΧΟΥΝ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΝΟΥΝ ΤΗΝ ΠΡΟΣΟΧΗ ΤΟΥΣ
ΣΤΗΝ ΙΔΕΑ ΤΟΥ ΠΟΛΕΜΟΥ, ΓΙΑΤΙ ΟΙ ΤΑΡΑΧΕΣ ΚΑΙ ΤΑ ΝΕΑ ΔΕΔΟΜΕΝΑ
ΠΟΥ ΘΑ ΠΡΟΚΥΨΟΥΝ ΘΑ ΤΟΥΣ ΟΔΗΓΗΣΟΥΝ ΣΕ ΤΑΧΥΤΕΡΗ ΜΕΤΑΒΟΛΗ ΤΗΣ
ΚΑΤΑΣΤΑΣΗΣ ΤΟΥΣ. ΦΟΒΑΜΑΙ ΜΗΠΩΣ ΕΜΕΙΣ ΦΑΝΟΥΜΕ ΠΩΣ ΚΑΝΟΥΜΕ ΤΑ
ΑΚΡΙΒΩΣ ΑΝΤΙΘΕΤΑ. ΕΚΕΙΝΟΙ ΠΟΥ ΘΕΛΟΥΝ ΝΑ ΖΟΥΝ ΕΛΕΥΘΕΡΟΙ ΠΡΕΠΕΙ
ΝΑ ΑΠΟΦΕΥΓΟΥΝ ΤΙΣ ΣΥΝΘΗΚΕΣ ΠΟΥ ΤΟΥΣ ΕΠΙΒΑΛΛΟΝΤΑΙ, ΘΕΩΡΩΝΤΑΣ
ΠΩΣ ΔΕΝ ΑΠΕΧΟΥΝ ΠΟΛΥ ΑΠΟ ΤΗ ΔΟΥΛΕΙΑ, ΚΑΙ ΝΑ ΑΠΟΔΕΧΟΝΤΑΙ ΤΗ ΣΥΝΔΙΑΛΛΑΓΗ
ΚΑΙ ΤΗ ΣΥΜΦΙΛΙΩΣΗ ΟΤΑΝ ΝΙΚΟΥΝ ΤΟΥΣ ΑΝΤΙΠΑΛΟΥΣ ΤΟΥΣ Ή ΟΤΑΝ ΕΞΙΣΩΝΟΥΝ
ΤΙΣ ΔΥΝΑΜΕΙΣ ΤΩΝ ΕΧΘΡΩΝ. ΕΤΣΙ, ΟΙ ΟΡΟΙ ΤΗΣ ΕΙΡΗΝΗΣ ΘΑ ΕΙΝΑΙ
ΓΙΑ ΤΟΝ ΚΑΘΕΝΑ ΑΝΑΛΟΓΟΙ ΜΕ ΤΟ ΤΕΛΟΣ ΤΟΥ ΠΟΛΕΜΟΥ.
ΑΡΧΙΔΑΜΟΣ
Ίσως μερικοί από σας εκπλήσσονται από το γεγονός ότι, ενώ
μέχρι τώρα έμεινα πιστός στις συνήθειες της πόλης μας με σταθερότητα
που, απ' ό,τι γνωρίζω, δεν έδειξε άλλος άνθρωπος της ηλικίας
μου, έρχομαι σήμερα και ανατρέπω εκ θεμελίων τον τρόπο με τον
οποίο ενεργώ, και σας παραθέτω, εγώ ο νεότερος, τις απόψεις
μου γύρω από θέμα, το οποίο πολλοί άνθρωποι πιο ηλικιωμένοι
από μένα διστάζουν να θίξουν. Αν κάποιος από τους συνηθισμένους
σας ρήτορες μιλούσε και έλεγε λόγια αντάξια της πατρίδας μας,
δεν θα μιλούσα καθόλου. Τώρα όμως, επειδή διαπιστώνω ότι κάποιοι
υποστηρίζουν τις προσταγές των εχθρών μας, κάποιοι αντιτίθενται
σ' αυτές χωρίς σθένος και κάποιοι άλλοι σωπαίνουν εντελώς, ανέβηκα
στο βήμα για να σας πω τις απόψεις μου, γιατί θα ήταν ντροπή
εκ μέρους μου ν' αφήσω την πόλη να πάρει αποφάσεις ανάξιες του
ονόματός της, με την πρόφαση ότι θέλω να τηρήσω την τάξη που
ταιριάζει στην ηλικία μου. Άλλωστε, πιστεύω πως, αν είναι καλό
για τους ανθρώπους της ηλικίας μου να σωπαίνουν στις άλλες συζητήσεις,
στο θέμα του αν πρέπει ή όχι να γίνει πόλεμος αυτοί πρέπει κυρίως
να πουν τη γνώμη τους, γιατί θα αντιμετωπίσουν και το μεγαλύτερο
μέρος των κινδύνων, αφού άλλωστε η δυνατότητα να έχουμε κάποια
σωστή άποψη ανήκει σε όλους από κοινού. Γιατί, αν μπορούσε ν'
αποδειχτεί ότι οι ηλικιωμένοι διαθέτουν και ην πιο σωστή κρίση
για όλα τα θέματα, ενώ οι νεότεροι είναι ανίκανοι να διατυπώσουν
ορθές απόψεις για οποιοδήποτε ζήτημα, τότε θα ήταν δίκαιο να
μην μας επιτρέπεται να συμμετέχουμε στις συζητήσεις και τις
αποφάσεις. Αφού, όμως, η σωστή κρίση δεν αποτελεί συνάρτηση
της ηλικίας μας, αλλά της ιδιοσυγκρασίας μας και της επιμέλειάς
μας, γιατί να μην ακούσετε τη γνώμη και των δύο γενιών, έτσι
ώστε να έχετε την δυνατότητα να επιλέξετε απ’ όλα όσα ειπωθούν
τα πιο συμφέροντα;
Με εκπλήσσει το γεγονός ότι τόσοι άνθρωποι μας κρίνουν άξιους
να κυβερνήσουμε πλοία και να διοικήσουμε στρατούς, όπου ένα
λάθος εκ μέρους μας σε κάποια απόφαση θα μπορούσε να προκαλέσει
στη πόλη μας πολλές και πολύ μεγάλες συμφορές, ενώ πιστεύουν
ότι δεν πρέπει να λέμε την γνώμη μας σε ζητήματα για τα οποία
πρόκειται ν' αποφασίσετε εσείς, την στιγμή που, αν εκφέρουμε
σωστή άποψη, θα ωφεληθείτε όλοι, ενώ, αν φανούμε κατώτεροι των
προσδοκιών σας, θα δώσουμε, ίσως, την εντύπωση ότι είμαστε κατώτεροι
από τους εαυτούς μας, αλλά δεν θα ζημιώσουμε καθόλου το κοινό
συμφέρον.
Δεν είπα τα λόγια τούτα επειδή ήθελα να μιλήσω ή επειδή άλλαξα
τις προηγούμενες συνήθειές μου, αλλά επειδή θέλησα να σας προτρέψω
να μην αποδοκιμάζετε καμιά ηλικία, αλλά να προσπαθείτε να βρίσκετε
ανάμεσα στους ανθρώπους όλων των ηλικιών εκείνον που είναι ικανός
να πει κάτι σωστό για τις υποθέσεις του παρόντος. Από τότε που
κατοικούμε στην πόλη μας, ποτέ δεν αντιμετωπίσαμε κίνδυνο ή
πόλεμο για τόσο μεγάλα ζητήματα, όσο αυτά. για τα οποία συγκεντρωθήκαμε
τώρα ν' αποφασίσουμε. Άλλοτε αγωνιζόμαστε για να εξασφαλίσουμε
ην κυριαρχία μας στους άλλους, ενώ σήμερα αγωνιζόμαστε για να
μην κάνουμε εκείνα που άλλοι θέλουν να μας επιβάλουν. Γιατί
τούτο είναι απόδειξη της ελευθερίας, για την υπεράσπιση της
οποίας πρέπει να υποστούμε όλες τις δοκιμασίες, όχι μόνο εμείς,
αλλά και όσοι δεν είναι πολύ άνανδροι και θέλουν να φανούν λίγο
ανδρείοι. Αν πρέπει να σας πω πώς αισθάνομαι, θα σας απαντήσω
ότι θα προτιμούσα να πεθάνω επιτόπου, για να μην υπακούσω σε
τέτοιες διαταγές, παρά να ζήσω πολλαπλάσια χρόνια από όσα μου
είναι γραμμένα, έχοντας επικυρώσει με την ψήφο μου τις διαταγές
των Θηβαίων. Γιατί θα ντρεπόμουν αν, εγώ, απόγονος του Ηρακλή
και γιος του σημερινού βασιλιά, που πιθανότατα θα έχω στο μέλλον
την ίδια τιμή, έβλεπα με αδιαφορία τη γη που μας άφησαν οι πρόγονοί
μας να περιέρχεται στην κατοχή των ίδιων των δούλων μας. Πιστεύω
πως πρέπει να συμμεριστείτε τα αισθήματά μου, φέρνοντας στον
νου σας ότι μέχρι σήμερα φαίνεται πως η τύχη δεν ήταν με το
μέρος μας στη μάχη κατά των Θηβαίων και πως νικηθήκαμε σωματικά
λόγω των σφαλμάτων του στρατηγού μας, οι ψυχές μας, όμως, παραμένουν
και τώρα ανίκητες. Αν, όμως, από φόβο των επερχομένων κινδύνων
εγκαταλείψουμε κάτι από όσα μας ανήκουν, θα ενισχύσουμε την
αλαζονεία των Θηβαίων και θα στήσουμε εναντίον των ιδίων των
εαυτών μας τρόπαιο σπουδαιότερο και φανερότερο από αυτό των
Λεύκτρων. Γιατί εκείνο ήταν αποτέλεσμα της ατυχίας, ενώ τούτο
θα είναι αποτέλεσμα δικής μας απόφασης, κανένας δεν πρέπει να
σας πείσει να εξευτελίσετε τόσο πολύ την πόλη.
Βέβαια οι σύμμαχοι μας σας συμβούλεψαν με υπερβολικό ζήλο
να εγκαταλείψετε τη Μεσσήνη και να υπογράψετε ειρήνη. Θα είχατε
κάθε δικαίωμα να εξοργισθείτε εναντίον τους πολύ περισσότερο
απ' όσο εναντίον των λαών, που από την αρχή αποστάτησαν από
το στρατόπεδό μας. Γιατί εκείνοι, μόλις απαρνήθηκαν την φιλία
μας, προκάλεσαν την καταστροφή των ιδίων τους των πόλεων, ρίχνοντάς
τες σε εμφύλιες ταραχές, σφαγές και κακή διακυβέρνηση, τούτοι,
όμως, έρχονται για να μας βλάψουν εμάς, τη δόξα που μας κληροδότησαν
οι πρόγονοί μας, μετά από τόσους κινδύνους που διέτρεξαν επί
επτακόσια ολόκληρα χρόνια, μας καλούν τώρα να την απορρίψουμε
και να την εγκαταλείψουμε μέσα σε λίγες στιγμές. Κανείς δεν
μπορεί να διανοηθεί ταπεινωτικότερη και βαρύτερη συμφορά από
τούτη για την Λακεδαίμονα. Έχουν φτάσει σε τέτοιο βαθμό πλεονεξίας
και μας κατηγορούν για τόσο άνανδρους, ώστε ενώ θεώρησαν σωστό
εμείς να πολεμήσουμε τόσες φορές για ην ελευθερία της πατρίδας
τους, εκείνοι για τη Mεσσήνη πιστεύουν ότι δεν πρέπει να διατρέξουν
κανένα κίνδυνο. Για να απολαμβάνουν με την ησυχία τους τα εδάφη
που κατέχουν, προσπαθούν να μας πείσουν ότι πρέπει να εγκαταλείψουμε
ένα μέρος από η γη μας στους εχθρούς μας και, προχωρώντας περισσότερο,
μας απειλούν ότι, αν δεν δεχτούμε, θα συνάψουν χωριστή ειρήνη.
Εγώ πιστεύω πως η έλλειψη της βoήθειάς τους δεν θα κάνει τόσο
δυσκολότερο τον πόλεμο όσο θα του δώσει μεγαλύτερη αξία και
αίγλη και θα τον κάνει πιο ξακουστό σε όλους τους ανθρώπους.
Η προσπάθειά μας να σωθούμε και να επικρατήσουμε των εχθρών
μας μόνοι μας, χωρίς τη βοήθεια άλλων, βρίσκεται σε αρμονία
με όλα τα κατορθώματα που επιτέλεσε στο παρελθόν η πατρίδα μας.
Δεν έδειξα ποτέ ιδιαίτερη αγάπη προς τους λόγους, αλλά πίστευα
πάντα ότι όσοι ασχολούνται με τούτους αδιαφορούσαν περισσότερο
από τους άλλους για τη δράση. Σήμερα όμως, τίποτα δεν θα εκτιμούσα
πιο πολύ από το να μπορούσα να μιλήσω με τον τρόπο που θέλω
για τα παρόντα ζητήματα, αφού κάτω από τις παρούσες περιστάσεις
ελπίζω ότι με τον τρόπο τούτο θα πρoξενήσω μεγάλο καλό στην
πόλη. Κατ' αρχάς, νομίζω ότι πρέπει να σας υπενθυμίσω με ποιο
τρόπο κατακτήσαμε τη Μεσσήνη και για ποιους λόγους εγκατασταθήκατε
στην Πελοπόννησο, τη στιγμή που είστε Δωρικής καταγωγής. Θα
προχωρήσω όμως ακόμα πιο πίσω, ώστε να κατανοήσετε πλήρως ότι
η γη που επιχειρούν να σας αφαιρέσουν είναι δική σας, και τα
δικαιώματά σας σ' αυτή είναι το ίδιο ισχυρά με εκείνα που έχετε
στην υπόλοιπη Λακεδαίμονα.
Όταν ο Ηρακλής πέρασε στην άλλη ζωή και από θνητός έγινε
θεός, στην αρχή, τα παιδιά του, λόγω της δύναμης των εχθρών
τους, αναγκάστηκαν να περιπλανώνται εδώ κι εκεί και να εκτίθενται
σε πολλούς κινδύνους. Μετά τον θάνατο του Ευρυσθέα έζησαν κοντά
στους Δωριείς. Η Τρίτη γενιά των απογόνων τους πήγε στους Δελφούς
για να ζητήσει από το μαντείο χρησμό για κάποια. ζητήματα. Ο
θεός δεν απάντησε στις ερωτήσεις που του έγιναν, αλλά τους διέταξε
να γυρίσουν στη γη των προγόνων τους. Εκείνοι μελέτησαν τον
χρησμό και βρήκαν πρώτα ότι το Άργος είχε περιέλθει στην κατoχή
τους με βάση τη συγγένεια (γιατί μετά τον θάνατο του Ευρυσθέα
ήταν οι μόνοι επιζώντες από το γένος των Περσειδών) και ότι
η Λακεδαίμονα ανήκε επίσης σ’ αυτούς από δωρεά (όταν ο Τυνδάρεως
έχασε την εξουσία, και αφού προηγουμένως ο Κάστωρ και ο Πολυδεύκης
έπαψαν να βρίσκονται ανάμεσα στους ανθρώπους, ο Ηρακλής επανεγκατέστησε
στην εξουσία τον Τυνδάρεω, ο οποίος του έδωσε τη Λακεδαίμονα
ως ανταμοιβή για την ευεργεσία που του προσέφερε και λόγω της
συγγένειάς του με τους γιους του). Τέλος, ανακάλυψαν ότι η Mεσσήνη
είχε καταληφθεί δικαιωματικά από τον νικητή πραγματικά, όταν
ο Νηλεύς και τα παιδιά του, πλην του Νέστορα, έκλεψαν από τον
Ηρακλή τις αγελάδες που μετέφερε από την Ερύθεια, ο Hρακλής
την κατέλαβε με τη βία, σκότωσε τους υπευθύνους της κλοπής και
εμπιστεύθηκε την διοίκηση της πόλης στον Νέστορα, γιατί θεώρησε
πως ήταν σώφρων, αφού, παρά το νεαρό της ηλικίας του, δεν συμμετείχε
στην εγκληματική πράξη των αδελφών του. Αφού λοιπόν έδωσαν τέτοια
ερμηνεία στον χρησμό, συγκέντρωσαν τους προγόνους σας και δημιούργησαν
στρατό. Έδωσαν σ' εκείνους που τους ακολούθησαν τα εδάφη που
τους ανήκαν για να τα έχουν από κοινού και έλαβαν απ' αυτούς
σε αντάλλαγμα το προνόμιο της Βασιλείας. Αφού λοιπόν έδωσαν
έτσι αμοιβαίες μεταξύ τους εγγυήσεις, πραγματοποίησαν την εκστρατεία.
Υπάρχει άραγε λόγος να χρονοτριβήσω υπενθυμίζοντας τους κινδύνους
που παρουσιάστηκαν στη διάρκεια του ταξιδιού και όλα τα γεγονότα
που συνέβησαν και δεν έχουν σχέση με το παρόν; Νίκησαν σε πόλεμο
τους κατοίκους των περιοχών που προαναφέραμε και τις μοίρασαν
σε τρία βασίλεια. Εσείς, παραμείνατε μέχρι σήμερα πιστοί στις
συνθήκες και τους όρκους προς τους προγόνους σας. Γι' αυτό τα
καταφέρατε καλύτερα από τους άλλους στο παρελθόν και γι’ αυτό
μπορούμε να προβλέψουμε ότι, αν μείνετε πιστοί στους εαυτούς
σας, το μέλλον θα είναι καλύτερο από το παρόν. Αντίθετα οι Μεσσήνιοι
έφτασαν σε τέτοιο σημείο ασέβειας, ώστε συνωμότησαν και σκότωσαν
τον Κρεσφόντη, τον ιδρυτή της πόλης τους, τον άρχοντα της χώρας
και απόγονο του Hρακλή, που είχε γίνει αρχηγός τους. Τα παιδιά
του, που ξέφυγαν απ’ αυτό τον κίνδυνο, απευθύνθηκαν ως ικέτες
στην πόλη μας, της ζήτησαν να εκδικηθεί τον θάνατο του Κρεσφόντη
και μας προσέφεραν την χώρα τους. Εσείς, αφού ρωτήσατε τον θεό
και λάβατε από εκείνον την διαταγή να δεχτείτε ην προσφορά τούτη
και να εκδικηθείτε για τα θύματα, νικήσατε μετά από πολιορκία
τους Μεσσηνίους κι έτσι αποκτήσατε τη χώρα τους.
Δεν επεκτάθηκα σε λεπτομέρειες για όσα ήταν από την αρχή
δικά σας. Οι παρούσες περιστάσεις δεν μου επιτρέπουν ν' αναφερθώ
στη μυθολογία. Έτσι, έπρεπε να διαπραγματευτώ τέτοιο θέμα με
μεγαλύτερη συντομία παρά ακρίβεια. Πάντως, έστω και με τούτα,
πιστεύω πως είναι φανερό σε όλους ότι κατέχουμε, με τα ίδια
δικαιώματα τόσο τα εδάφη που όλοι αναγνωρίζουν ως δικά μας,
όσο και εκείνα που μας αμφισβητούνται. Τα πρώτα τα κατοικούμε
επειδή τα λάβαμε από τους Ηρακλείδες, μετά από προσταγή του
θεού και αφού νικήσαμε τους κατοίκους τους, ενώ τα δεύτερα τα
κατέχουμε, έχοντας τα λάβει επίσης από εκείνους, με τον ίδιο
τρόπο και με βάση τους ίδιους χρησμούς. Αν λοιπόν οι διαθέσεις
μας είναι τέτοιες, ώστε να μη διαμαρτυρόμαστε για τίποτε, ακόμα
κι αν μας διατάξουν να εγκαταλείψουμε τη Σπάρτη, είναι περιττό
ν’ ασχολούμαστε με τη Μεσσήνη. Αν πάλι, κανένας από σας δεν
κρίνει πως αξίζει να ζει, αν χάσει την πατρίδα, έχετε καθήκoν
να τηρήσετε την ίδια στάση και απέναντι στο θέμα της Mεσσήνης.
Γιατί έχουμε τα ίδια δικαιώματα και μπορούμε να προβάλουμε τα
ίδια επιχειρήματα και για τις δύο πόλεις.
Δεν διαφεύγει βέβαια της προσοχής σας και ότι, μετά την παρέλευση
μεγάλου χρονικού διαστήματος, η ατομική και η δημόσια περιουσία
θεωρούνται από όλους ότι κατέχονται δίκαια και ότι αποτελούν
προγονική κληρονομιά.
Συμβαίνει λοιπόν να έχουμε κατακτήσει τη Μεσσήνη πριν οι
Πέρσες καταλάβουν τη βασιλική εξουσία και διοικήσουν την Ασία,
και πριν ακόμη ιδρυθούν ορισμένες Ελληνικές πόλεις. Και ενώ
έτσι έχουν τα πράγματα με μας, εκείνοι με το πρόσχημα ότι η
Ασία αποτελεί προγονική τους κληρονομιά, την απέδωσαν στον βάρβαρο
που κατέχει την εξουσία λιγότερο από διακόσια χρόνια, και από
την άλλη πλευρά, εμάς προσπαθούν να μας αφαιρέσουν τη Μεσσήνη,
την οποία κατέχουμε περισσότερο από το διπλάσιο χρονικό διάστημα.
Χθές ή προχθές κατέστρεψαν τις Θεσπιές και τις Πλαταιές, ενώ
τη Μεσσήνη προτίθενται να την ανοικοδομήσουν μετά από τετρακόσια
χρόνια, πράττοντας και στις δύο περιπτώσεις ενάντια στους όρκους
και τις συνθήκες. Έπειτα, αν επανεγκαθιστούσαν τους πραγματικούς
Μεσσηνίους, θα διέπρατταν αδικία, αλλά θα είχαν τουλάχιστον
πρόσχημα για να μας βλάψουν. Βλέπουμε όμως ότι τώρα στα σύνορά
μας εγκαθιστούν Είλωτες, με αποτέλεσμα να μην είναι τόσο οδυνηρή
η προοπτική να στερηθούμε άδικα αυτή τη χώρα, όσο η προοπτική
να δούμε τους ίδιους τους δούλους μας να γίνονται κύριοί της.
Όσα ακολουθούν θα σας δείξουν σαφέστερα ότι είμαστε σήμερα
θύματα μιας σκληρής μοίρας και ότι παλιότερα κατείχαμε δίκαια
τη Μεσσήνη. Πολλοί κίνδυνοι μας απείλησαν στο παρελθόν και πολλές
φορές αναγκαστήκαμε να συνάψουμε ειρήνη, επειδή η κατάσταση
μας ήταν πολύ χειρότερη από εκείνη των εχθρών μας. Παρ' ότι
όμως οι συμφωνίες αυτές υπογράφηκαν κάτω από συνθήκες που δεν
μας επέτρεπαν να κερδίσουμε περισσότερα και παρ' ότι παρουσιάστηκαν
διαφωνίες γύρω από ορισμένα σημεία, ωστόσο για το θέμα της Μεσσήνης,
ούτε ο βασιλιάς ούτε η Αθήνα μας κατηγόρησαν ποτέ ότι την κατείχαμε
χωρίς να έχουμε τέτοιο δικαίωμα. Που θα μπορούσαμε να βρούμε
εγκυρότερη μαρτυρία για τα δικαιώματά μας απ' αυτή των εχθρών
μας, όταν μάλιστα τούτη έγινε, όταν εμείς βρισκόμαστε σε δύσκολη
θέση;
Αλλά και το μαντείο, το οποίο κατά κοινή ομολογία είναι αρχαιότατο,
μας αντιμετωπίζει όλους το ίδιο και είναι καθ' όλα αξιόπιστο,
όχι μόνο αποφάνθηκε ότι η Mεσσήνη ήταν δικιά μας, όταν μας την
έδωσαν τα παιδιά του Κρεσφόντη, και μας διέταξε να δεχτούμε
το δώρο αυτό και να συνδράμουμε τα θύματα της αδικίας, αλλά
και καθώς ο πόλεμος συνεχιζόταν και οι δύο αντίπαλες πλευρές
συμβουλεύονταν με απεσταλμένους τους το μαντείο των Δελφών,
οι Μεσσήνιοι για να ζητήσoυν τρόπους σωτηρίας κι εμείς για να
πληροφορηθούμε ποιος ήταν ο συντομότερος τρόπος για να κυριεύσουμε
την πόλη τους, δεν τους απάντησε τίποτα, γιατί το αίτημά τους
ήταν άδικο, ενώ σ’ εμάς αποκάλυψε ποιες θυσίες έπρεπε να προσφέρουμε
και από ποιους έπρεπε να ζητήσουμε βοήθεια. Πως θα μπορούσε
λοιπόν κανείς να παρουσιάσει καλύτερες και σαφέστερες αποδείξεις
από τούτες; Είναι φανερό πως λάβαμε τη χώρα τούτη από τους κυρίους
της, και τίποτα δεν μας εμποδίζει να μιλήσουμε και αργότερα
συνοπτικά για όλα αυτά, και στη συνέχεια την κατακτήσαμε με
πόλεμο. Με τη μέθοδο αυτή ιδρύθηκαν εκείνη την εποχή οι περισσότερες
πόλεις. Κατόπιν διώξαμε εκείνους που είχαν φερθεί ασεβώς προς
τα παιδιά του Ηρακλή, τους εξορίσαμε σύμφωνα με το δίκαιο απ'
όλη τη χώρα. Τέλος, πρέπει να πω ότι το μεγάλο χρονικό διάστημα
που πέρασε, η κρίση των εχθρών μας και οι χρησμοί του θεού,
επιβεβαίωσαν το νόμιμο της κατοχής μας. Καθένας απ’ αυτούς τους
λόγους αρκεί για ν’ ανατρέψει την επιχειρηματολογία όλων εκείνων
που τολμούν να μας κατηγορούν ότι δεν κάνουμε σήμερα ειρήνη
από πλεονεξία ή ότι πολεμήσαμε άλλοτε κατά της Mεσσήνης, επειδή
επιβουλευόμαστε ξένες ιδιοκτησίες. Θα μπορούσα να πω περισσότερα
για την κτήση τούτη, αλλά νομίζω ότι και όσα είπα ως τώρα αρκούν.
Κατά τη γνώμη εκείνων που σας συμβουλεύουν να συνάψετε ειρήνη,
οι εχέφρονες άνθρωποι δεν πρέπει να συμπεριφέρονται με τον ίδιο
τρόπο όταν ευτυχούν και όταν δυστυχούν. Πρέπει να προσαρμόζουν
την κρίση τους στις περιστάσεις, να παρακολουθούν τη ροή των
γεγονότων, να μην έχουν φιλοδοξίες, που ξεπερνούν τα μέσα που
διαθέτουν, και να μην επιζητούν σε τέτοιες στιγμές το δίκαιο,
αλλά το συμφέρον. Εγώ μπορώ να συμφωνήσω μαζί τους για τα άλλα,
αλλά κανείς δεν θα μπορούσε να με πείσει ότι πρέπει να κάνουμε
κάτι πιο ωφέλιμο από το δίκαιο. Διαπιστώνω ότι οι νόμοι υπάρχουν
επειδή υπάρχει δίκαιο, ότι οι καλοί και τίμιοι άνθρωποι για
τούτο συναγωνίζονται και ότι οι ευνομούμενες πόλεις για τούτο
δείχνουν ενδιαφέρον. Ακόμη, ότι όλοι οι πόλεμοι του παρελθόντος
τελείωσαν κατά το δίκαιο και όχι σύμφωνα με τον συσχετισμό των
δυνάμεων και ότι τελικά, η ανθρώπινη ζωή καταστρέφεται από το
κακό και σώζεται από την αρετή. Δεν πρέπει λοιπόν να απελπίζονται
οι άνθρωποι που πρόκειται να ριψοκινδυνέψουν η ζωή τους υπέρ
της δικαιοσύνης, αλλά εκείνοι που συμπεριφέρονται αλαζονικά
και δεν τηρούν το μέτρο, όταν είναι ευτυχισμένοι. Πρέπει επίσης
να εξετάσουμε και άλλα πράγματα. Σήμερα, έχουμε όλοι τις ίδιες
απόψεις για το ζήτημα της δικαιοσύνης, αλλά βρισκόμαστε σε ασυμφωνία
σε ό,τι αφορά το συμφέρον μας. Όταν λοιπόν μας παρουσιάζονται
δυο πλεονεκτήματα, από τα οποία το ένα είναι προφανές και το
άλλο άγνωστο, δεν θα γινόσαστε καταγέλαστοι, αν απορρίπτατε
εκείνο, για το οποίο συμφωνούμε, και αποδεχόμαστε εκείνο, για
το οποίο υπάρχουν αμφισβητήσεις, και μάλιστα τη στιγμή που η
εκλογή τούτη έχει τόση σημασία; Με τους λόγους μου υπάρχει η
δυνατότητα να μη θυσιάσετε κανένα από τα συμφέροντά σας, να
μην ντροπιάσετε την πόλη και ν' αγωνιστείτε για τη δικαιοσύνη,
με την ελπίδα ότι θα θριαμβεύσετε των εχθρών σας. Αντίθετα,
οι δικοί τους λόγοι προβάλλουν την άμεση εγκατάλειψη της Mεσσήνης.
Αν ξεκινήσετε κάνοντας αυτό το λάθος απέναντι στους ίδιους τους
εαυτούς σας, μπορεί να χάσετε τα συμφέροντα σας, και το δίκαιο
και όλα τα άλλα πλεονεκτήματα που προσδοκάτε. Γιατί ούτε και
τούτο είναι φανερό, ότι αν κάνουμε εκείνα που μας ζητούν θα
εξασφαλίσουμε σταθερή ειρήνη. Φαντάζομαι ότι δεν αγνοείτε πως
όλοι συνηθίζουν να συζητούν για το δίκαιο, όταν έχουν να κάνουν
με αντίπαλο που υπερασπίζεται τον εαυτό του. Αντίθετα, σε όσους
εκτελούν υπάκουα τις διαταγές που λαμβάνουν, επιβάλλουν πάντα
περισσότερους όρους απ' όσους είχαν σκεφθεί αρχικά. Έτσι, όσοι
διακατέχονται από πολεμικό πνεύμα, απολαμβάνουν περισσότερη
ειρήνη από εκείνους που συνάπτουν εύκολα συμφωνίες.
Για να μη φανώ ότι μακρηγορώ για όλα τούτα, θα παραβλέψω
όλα αυτά τα επιχειρήματα και θα χρησιμοποιήσω ήδη από τώρα απλούς
συλλογισμούς.
Αν δεν υπήρξαν ποτέ ηττημένοι, που ν’ ανέλαβαν και να νίκησαν
τους εχθρούς τους, δεν υπάρχει περίπτωση να ελπίζουμε ότι θα
νικήσουμε πολεμώντας. Αν αντίθετα, έχει τύχει συχνά, οι δυνατότεροι
να νικιούνται από τους ασθενέστερους και οι πολιορκητές να καταστρέφονται
από εκείνους που κρατούσαν παγιδευμένους, θα ήταν άραγε περίεργο
αν και σημερινή κατάσταση γνώριζε στο μέλλον κάποια μεταβολή;
Σε ό,τι αφορά στην πόλη μας, δεν μπορώ ν' αναζητήσω ανάλογα
παραδείγματα από το παρελθόν. Μέχρι σήμερα, κανένας αντίπαλος
ισχυρότερος από μας δεν εισέβαλε στη χώρα μας. Σε ό,τι αφορά
όμως σε άλλες πόλεις, θα μπορούσε κάποιος να χρησιμοποιήσει
πολλά παραδείγματα, και ιδιαίτερα για την Αθήνα. Βλέπουμε πως
οι Αθηναίοι αποδοκιμάζονται από τους Έλληνες για τις διατάξεις
που επέβαλλαν στους άλλους, αλλά τιμώνται απ' όλους τους ανθρώπους
για τον τρόπο με τον οποίο αμύνθηκαν, όταν υπέστησαν προσβολές.
Αν υπενθύμιζα τους κινδύνους που διέτρεξαν στο παρελθόν, λόγω
των Aθηναίων, οι Αμαζόνες, οι Θράκες και οι Πελοποννήσιοι, οι
οποίοι υπό την αρχηγεία του Ευρυσθέα εισέβαλαν στη χώρα τους,
θα νομίζατε ίσως ότι θέλω να σας υπενθυμίσω παλιές και απομακρυσμένες
από την εποχή μας ιστορίες. Κατά τους Περσικούς πολέμους, όμως,
ποιος δεν ξέρει με πόσες συμφορές ξεκίνησαν και σε πόση ευδαιμονία
κατέληξαν; Ήταν οι μόνοι απ' όλους τους λαούς που κατοικούσαν
έξω από την Πελοπόννησο, που, αν και έβλεπαν την ακατανίκητη
δύναμη των βαρβάρων, δεν έκριναν καν άξιο να συσκεφθούν και
ν' αποφασίσουν για όσα τους πρόσταζαν και προτίμησαν ευθύς ν'
αφήσουν την πόλη τους να καταστραφεί, παρά να τη δουν να υποδουλώνεται.
Εκκένωσαν τη χώρα τους, θεώρησαν πατρίδα τους την ελευθερία,
ενώθηκαν μαζί μας για την αντιμετώπιση του κινδύνου και τελικά
η κατάστασή τους άλλαξε τόσο πολύ, ώστε μετά την απώλεια της
πόλης τους για λίγες ημέρες, έγιναν για πολύ καιρό κύριοι των
άλλων.
Το παράδειγμα της πόλης τούτης δεν είναι το μοναδικό που
μας επιτρέπει ν' αποδείξουμε ότι το να τολμά κανείς να αμύνεται
κατά των εχθρών αποτελεί πηγή πολλών αγαθών. Όταν ο Διονύσιος
ο τύραννος πολιορκήθηκε από τους Καρχηδονίους, κι ενώ δεν διαγραφόταν
γι' αυτόν καμιά ελπίδα σωτηρίας, αφού ο πόλεμος τον είχε καταβάλει
και καταπονήσει και αντιμετώπιζε την έχθρα των συμπολιτών του,
σκεφτόταν να διαφύγει από τη θάλασσα. Κάποιος, όμως, από το
περιβάλλον του, είχε την τόλμη να του πει ότι η βασιλεία είναι
ωραίο σάβανο. Ο Διονύσιος τότε ντράπηκε για τα σχέδιά του και
προσπάθησε να ξαναπολεμήσει. Σκότωσε λοιπόν μυριάδες Καρχηδονίους,
ενίσχυσε το κύρος της πατρίδας του και κατέστησε την ίδια την
εξουσία του πολύ ισχυρότερη από πριν. Πέθανε κατέχοντας ακόμη
την απόλυτη εξουσία και άφησε στον γιο του τις ίδιες τιμές και
τα ίδια προνόμια που είχε κι ο ίδιος.
Με παραπλήσιο τρόπο ενήργησε και ο βασιλιάς Αμύντας της Μακεδονίας.
Αφού νικήθηκε από τους βαρβάρους γείτονές του και έχασε όλη
τη Μακεδονία, σκέφτηκε στην αρχή να φύγει από τη χώρα και να
σώσει τη ζωή του. Άκουσε όμως κάποιον να εγκωμιάζει το επεισόδιο
το σχετικό με τον Διονύσιο και, όπως εκείνος, άλλαξε γνώμη.
Κατέλαβε μια μικρή περιοχή και από εκεί ζήτησε βοήθεια.
Σε τρεις μήνες κατέλαβε όλη τη Μακεδονία και πέθανε σε βαθιά
γεράματα χωρίς να πάψει ποτέ να βασιλεύει.
Θα κουραζόμαστε και να ακούμε και να μιλάμε αν αναφερόμαστε
λεπτομερώς σε όλα τα ανάλογα γεγονότα. Αν τώρα σταθούμε και
στην ανάμνηση των γεγονότων της Θήβας, θα λυπηθούμε βέβαια για
όσα έχουν γίνει, αλλά από τα ίδια τούτα γεγονότα θα πάρουμε
καλύτερες ελπίδες για το μέλλον. Γιατί οι Θηβαίοι είχαν την
τόλμη ν' αντισταθούν στις επιθέσεις μας και τις απειλές μας
και η τύχη άλλαζε την κατάστασή τους τόσο πολύ, ώστε, ενώ μέχρι
σήμερα ήταν υπό την κυριαρχία μας, τώρα αξιώνουν να μας δίνουν
διαταγές.
Όποιος λοιπόν, βλέποντας τις τόσες αλλαγές που συνέβησαν
στο παρελθόν, νομίζει ότι στην εποχή μας δεν θα συμβεί κάτι
ανάλογο, είναι πολύ ανόητος. Πρέπει να δείχνουμε καρτερικότητα
για όσα συμβαίνουν τώρα και να έχουμε θάρρος για το μέλλον,
κρατώντας καλά στον νου μας ότι οι πόλεις επανορθώνουν τέτοιες
συμφορές ασκώντας χρηστή πολιτική και αποκτώντας πείρα από τις
πολεμικές τους εμπειρίες. Και σχετικά με τούτα κανείς δεν μπορεί
ν’ αμφισβητήσει ότι έχουμε τέτοια εμπειρία περισσότερο από όλους
τους άλλους και όσο για τη διακυβέρνηση που απαιτούν οι περιστάσεις,
είμαστε οι μόνοι που τη διαθέτουμε. Με τις προϋποθέσεις αυτές,
δεν είναι δυνατό να μην τα καταφέρουμε καλύτερα από εκείνους
που δεν ενδιαφέρθηκαν ποτέ ιδιαίτερα για τα δύο αυτά πλεονεκτήματα.
Ορισμένοι κατηγορούν τον πόλεμο και αναφέρονται στην αβεβαιότητα
που υπάρχει για την έκβασή του. Επικαλούνται πολλά γεγονότα
ως επιχειρήματα και ιδιαίτερα εκείνα που συνέβησαν σ’ εμάς.
Εκπλήσσονται επειδή μερικοί δείχνουν εμπιστοσύνη σ’ ένα τόσο
δύσκολο και ριψοκίνδυνο εγχείρημα. Εγώ γνωρίζω πολλούς που απέκτησαν
από τον πόλεμο μεγάλη ευημερία και πολλούς που την έχασαν λόγω
της ειρήνης. Οι δύο αυτές καταστάσεις δεν αποτελούν κατά απόλυτο
τρόπο ούτε κακό ούτε καλό. Ανάλογα με τον τρόπο που αντιμετωπίζουμε
και εκμεταλλευόμαστε τις δυσκολίες και τις περιστάσεις, προκύπτει
υποχρεωτικά και το ανάλογο αποτέλεσμα. Όσοι επιτυγχάνουν πρέπει
να επιθυμούν την ειρήνη, η μόνη κατάσταση που διαφυλάσσει τα
κεκτημένα τους όσο το δυνατό περισσότερο. Αντίθετα, όσοι ατυχούν
πρέπει να συγκεντρώνουν την προσοχή τους στην ιδέα του πολέμου,
γιατί οι ταραχές και τα νέα δεδομένα που θα προκύψουν θα τους
οδηγήσουν σε ταχύτερη μεταβολή της κατάστασής τους. Φοβάμαι
μήπως εμείς φανούμε πως κάνουμε τα ακριβώς αντίθετα.
Όταν είχαμε την δυνατότητα να ζούμε μέσα στην ευημερία, κάναμε
περισσότερους πολέμους απ’ ό,τι χρειαζόταν. Τώρα που είμαστε
αναγκασμένοι να επιζητήσουμε τον κίνδυνο επιθυμούμε την ησυχία
και συσκεπτόμαστε για τα μέσα που θα μας επιτρέψουν να τον αποφύγουμε.
Και όμως εκείνοι που θέλουν να ζουν ελεύθεροι πρέπει να αποφεύγουν
τις συνθήκες που τους επιβάλλονται, θεωρώντας πως δεν απέχουν
πολύ από τη δουλεία, και να αποδέχονται τη συνδιαλλαγή και τη
συμφιλίωση όταν νικούν τους αντιπάλους τους ή όταν εξισώνουν
τις δυνάμεις των εχθρών. Έτσι, οι όροι της ειρήνης θα είναι
για τον καθένα ανάλογοι με το τέλος του πολέμου.
Έχοντας τούτα στον νου σας, δεν πρέπει να σπεύσετε απερίσκεπτα
να συνάψετε ατιμωτικές συμφωνίες, ούτε να φανείτε ότι συσκέπτεσθε
κατά τρόπο νωχελικότερο, όταν πρόκειται για την πατρίδα μας,
παρά για άλλα ζητήματα. Θυμηθείτε ότι άλλοτε, αν ένας έστω Λακεδαιμόνιος
έσπευδε να βοηθήσει μια συμμαχική πόλη που βρισκόταν πολιορκημένη,
όλοι ομολογούσαν ότι σ' εκείνον οφειλόταν η σωτηρία τους. Οι
πιο ηλικιωμένοι συμπολίτες μας μπορούν να σας υποδείξουν τους
περισσότερους από τους σωτήρες τούτους. Τους ονομαστότερους,
όμως, ανάμεσά τους, είμαι κι εγώ σε θέση να απαριθμήσω. Ο Πεδάριτος
εισπλέοντας στη Χίο έσωσε την πόλη. Ο Βρασίδας εισήλθε στην
Αμφίπολη, συγκέντρωσε γύρω του λίγους από τους πολιορκημένους
και νίκησε τους πολιορκητές παρά την αριθμητική υπεροχή τους.
Ο Γύλιππος βοήθησε τους Συρακούσιους και όχι μόνο τους έσωσε
από τον κίνδυνο, αλλά και αιχμαλώτισε όλες τις στρατιωτικές
δυνάμεις που τους πολιορκούσαν από την ξηρά και από τη θάλασσα.
Δεν είναι λοιπόν ντροπή, ενώ άλλοτε ένας από μας αρκούσε για
να σώσει τις πόλεις των άλλων, σήμερα όλοι μαζί να είμαστε ανίκανοι
και να μην επιχειρούμε να σώσουμε την ίδια μας την πατρίδα;
Ή, ενώ άλλοτε που πολεμούσαμε για τη σωτηρία άλλων πλημμυρίσαμε
με τρόπαια την Ευρώπη και την Ασία, τώρα που πρέπει να υπερασπίσουμε
την πατρίδα μας που υβρίζεται τόσο φανερά να δείχνουμε ό,τι
δεν έχουμε δώσει ούτε μία μάχη που ν' αξίζει τον κόπο να μνημονευθεί;
Ή μήπως (δεν είναι ντροπή), ενώ οι άλλες πόλεις για να υπερασπίσουν
την κυριαρχία μας υπέμειναν φοβερές πολιορκίες και υπέστησαν
τα πάνδεινα, εμείς, όταν πρέπει να αγωνιστούμε για να μην εξαναγκαστούμε
να κάνουμε κάτι που αντίκειται στο δίκαιο, να μη θέλουμε να
υποστούμε έστω και μια μικρή δοκιμασία; 'Η να μας βλέπουν ακόμα
και σήμερα από τη μια να δαπανούμε μεγάλα ποσά για να εκ τρέφουμε
ζευγάρια αλόγων, και από την άλλη να συνάπτουμε τέτοια ειρήνη,
όπως εκείνοι που βρίσκονται σε μεγάλη δυσχέρεια και δεν έχουν
τα μέσα για ν’ αντιμετωπίσουν ούτε τις καθημερινές τους ανάγκες;
Το πιο αξιοθρήνητο για μας, που θεωρούμαστε ως οι πιο φιλόπονοι
Έλληνες, θα ήταν να συζητήσουμε και ν’ αποφασίσουμε για τούτα
με μεγαλύτερη ραθυμία από τους άλλους; Γιατί ποιους άλλους ξέρουμε,
που να αξίζει και να αναφερθούν, που να έχουν νικηθεί μία μόνο
φορά και να έχουν υποστεί μια μόνο εισβολή στο έδαφός τους,
και που να δέχτηκαν τόσο άνανδρα να εκτελέσουν όλες τις διαταγές
που τους υπαγορεύτηκαν; Και πώς ήταν δυνατόν τέτοιοι λαοί να
άντεχαν, αν οι δυστυχίες τους παρατείνονταν λίγο περισσότερο;
Όταν η Μεσσήνη άντεξε πολιορκία είκοσι ολόκληρων χρόνων για
να υπερασπίσει την ελευθερία της, ποιος δεν θα μας κατέκρινε
αν παύαμε τόσο γρήγορα να ενδιαφερόμαστε γι' αυτή συνάπτοντας
συμφωνία και αν ξεχνούσαμε τους προγόνους μας, αφήνοντας να
παρασυρθούμε από λόγους και να εγκαταλείψουμε την πόλη που μας
κληροδότησαν εκείνοι μετά από επίπονες προσπάθειες και πολλαπλούς
κινδύνους;
Μερικοί παραβλέπουν όλα τούτα και αδιαφορούν για την ντροπή
και μας δίνουν συμβουλές ικανές να βυθίσουν την πόλη μας στην
καταισχύνη. Προσπαθούν με τέτοια ορμητικότητα να σας παρασύρουν
να παραδώσετε τη Μεσσήνη, ώστε τόλμησαν να σας πουν πολλά και
για την αδυναμία της πόλης μας και για τη δύναμη των εχθρών
μας, και καλούν εμάς, που τους εναντιωνόμαστε, να τους απαντήσουμε
από πού υπολογίζοντας να λάβουμε βοήθεια, σας προτρέπουμε να
αποφασίσετε τον πόλεμο. Εγώ πιστεύω ότι η πιο σημαντική και
πιο σίγουρη βοήθεια είναι το να πράξουμε το δίκαιο, γιατί αυτό
είναι πιθανό να μας αποφέρει την εύνοια των θεών, αν βέβαια
μπορεί κανείς να κρίνει για όσα θα συμβούν με βάση τα γεγονότα
του παρελθόντος. Σε τούτο, μπορείτε να προσθέσετε τον σωστό
τρόπο διακυβέρνησης, τον σώφρονα βίο, τη βούληση να πολεμήσουμε
τους εχθρούς μας μέχρι θανάτου και την πεποίθηση ό,τι δεν υπάρχει
τίποτα φοβερότερο από το να επικριθούμε από τους συμπολίτες
μας. Τούτες τις αρετές έχουμε περισσότερο από όλους τους άλλους.
Και έχοντας τούτες θα πολεμούσα με μεγαλύτερη ευχαρίστηση εναντίον
των εχθρών, παρά αν είχα την ενίσχυση χιλιάδων στρατιωτών. Γιατί
γνωρίζω πως, και όταν οι πρώτοι εκπρόσωποι της φυλής μας εισήλθαν
σ’ αυτή τη χώρα, θριάμβευσαν όχι λόγω του αριθμού τους, αλλά
λόγω των αρετών που ανέφερα προηγουμένως. Δεν αξίζει λοιπόν
να φοβόμαστε τους εχθρούς μας με την πρόφαση ότι είναι πολλοί.
Αντίθετα, πρέπει να τους αντιμετωπίζουμε θαρραλέα, όταν βλέπουμε
ό,τι αντεπεξήλθαμε στις συμφορές όπως ποτέ κανένας άλλος, και
ότι παραμένουμε πιστοί στους νόμους μας και τις συνήθειές μας,
όπως τις διαμορφώσαμε από την αρχή. Εκείνοι, αντίθετα, είναι
ανίκανοι να αντέξουν, ακόμη και την ευτυχία. Μέσα στην ταραχή
τους άλλους βλέπουμε να κυριεύουν τις πόλεις των συμμάχων τους,
άλλους να κάνουν το αντίθετο, άλλους να συζητούν με τους γείτονές
τους για συνοριακά προβλήματα και άλλους να φθονούνται περισσότερο
μεταξύ τους απ' όσο εχθρεύονται εμάς. Γι' αυτό με εκπλήσσουν
εκείνοι που αναζητούν καλύτερο σύμμαχο από τα ίδια τα σφάλματα
των εχθρών μας.
Αν πρέπει να μιλήσω και για τη βοήθεια που θα λάβουμε απ'
έξω, πιστεύω ότι θα βρεθούν πολλοί που θα θελήσουν να μας βοηθήσουν.
Πρώτα-πρώτα αναφέρω τους Αθηναίους. Ακόμα κι αν δεν βρίσκονται
ολόψυχα στο πλευρό μας, θα κάνουν ασφαλώς κάποια κίνηση για
τη σωτηρία μας. Από τις άλλες πόλεις, υπάρχουν μερικές που ξέρω
ότι θα αποφασίσουν να υπερασπίσουν τα συμφέροντα μας, όπως θα
υπεράσπιζαν και τα δικά τους συμφέροντα. Θα αναφερθώ ακόμα στον
Διονύσιο τον τύραννο, στον βασιλιά της Αιγύπτου και στους άλλους
μονάρχες της Ασίας, οι οποίοι θα μας βοηθήσουν ευχαρίστως στο
μέτρο των δυνατοτήτων τους. Γνωρίζω τέλος ότι οι πρώτοι μεταξύ
των Ελλήνων στον πλούτο, τη φήμη και την ευγένεια των φιλοδοξιών,
αν και δεν βρίσκονται ακόμη στο πλευρό μας, είναι μαζί μας με
η συμπάθεια και ην εύνοια που νιώθουν για μας. Μπορούμε να βασίζουμε
σ’ αυτούς μεγάλες ελπίδες για το μέλλον.
Πιστεύω ακόμη ότι όλος ο πληθυσμός της Πελοποννήσου, αλλά
και η δημοκρατική μερίδα που νομίζουμε ότι διάκειται εχθρικότατα
απέναντί μας, νοσταλγούν ήδη τον καιρό που εμείς φροντίζαμε
για εκείνους. Γιατί μετά την αποστασία τους, δεν πραγματοποιήθηκε
καμιά από τις ελπίδες τους. Αντί για την ελευθερία κατέληξαν
στο αντίθετο αποτέλεσμα, γιατί έχασαν τους καλύτερους συμπολίτες
τους και έπεσαν στα χέρια των χειρότερων. Αντί να καταφέρουν
να κυβερνώνται με τους νόμους που ήθελαν βυθίστηκαν σε μεγαλύτερη
ανομία. Ενώ μέχρι τότε ήταν συνηθισμένοι να επιτίθενται μαζί
μας εναντίον των άλλων, σήμερα βλέπουν τους άλλους να εκστρατεύουν
εναντίον τους. Όσο για τις εμφύλιες ταραχές, που παλιότερα απλώς
άκουγαν ότι ξεσπούσαν στις άλλες πόλεις, σήμερα τις βλέπουν
να ξεσπούν σχεδόν καθημερινά στις δικές τους. Τόσο πολύ ισοπεδώθηκαν
από τις συμφορές, ώστε κανένας δεν μπορεί να ξεχωρίσει ποιοι
απ' αυτούς δοκιμάζονται περισσότερο. Δεν υπάρχει πόλη τους που
να μην έχει υποστεί καταστροφές και που να μην έχει στα σύνορα
της γείτονες, οι οποίοι να επιθυμούν το κακό της, με αποτέλεσμα
τα εδάφη τους να είναι ερημωμένα, οι πόλεις τους λεηλατημένες,
τα σπίτια των ιδιωτών γκρεμισμένα, η πολιτική τάξη να έχει καταλυθεί
και οι νόμοι, χάρη στους οποίους οι Έλληνες κυβερνήθηκαν τόσο
ευτυχισμένα, να έχουν καταργηθεί. Οι σχέσεις που διατηρούν μεταξύ
τους, τους εμπνέουν τόσο λίγο εμπιστοσύνη και τόσο μεγάλη εχθρότητα,
ώστε φοβούνται περισσότερο τους συμπολίτες τους παρά τους εχθρούς
τους. Αντί της ομόνοιας που βασίλευε ανάμεσα τους την εποχή
μας και της ευπορίας που απολάμβαναν ο ένας χάρη στον άλλον,
αγνοούν τόσο πολύ ο ένας τον άλλο, ώστε οι κάτοχοι του πλούτου
θα προτιμούσαν να πετάξουν την περιουσία τους στην θάλασσα,
παρά να βοηθήσουν εκείνους που έχουν ανάγκη κι οι τελευταίοι
ακόμη κι αν τους χάριζε όσα χρειάζονται η τύχη ίσως να μην τα
δέχονταν, προκειμένου να τα αρπάξουν από εκείνους που τα έχουν.
Αφού κατάργησαν τις θυσίες, αλληλοσφάζονται πάνω στους βωμούς.
Και σήμερα, είναι περισσότεροι εκείνοι που εξορίζονται από μία
μόνο πόλη απ' ό,τι ήταν άλλοτε εκείνοι που εξορίζονταν απ’ όλη
την Πελοπόννησο. Όσες κι αν είναι οι συμφορές που μόλις απαρίθμησα,
αυτές που παρέλειψα είναι πολύ περισσότερες. Γιατί δεν υπάρχουν
συμφορές και δυσκολίες που να μην τους συνέβησαν. Άλλοι τις
έχουν ΄δη χορτάσει, ενώ άλλοι θα πλημμυρίσουν απ' αυτές πολύ
γρήγορα. Τότε θα προσπαθήσουν να βρουν τρόπο να απαλλαγούν από
τις στενοχώριες τους, γιατί μη νομίσετε ότι θα παραμείνουν σ'
αυτή την κατάσταση. Πώς είναι δυνατόν, άνθρωποι που δεν άντεξαν
όταν ήταν ευτυχισμένοι, να υπομείνουν πολύ καιρό τη συμφορά;
Ώστε, όχι μόνο αν νικήσουμε στον πόλεμο, αλλά ακόμα κι αν παραμείνουμε
αδρανείς, θα τους δείτε να μεταβάλλουν την γνώμη τους και να
βλέπουν τη συμμαχία μ’ εμάς ως σωτηρία τους.
Τόσο πολύ απέχω από το να πράξω κάτι από εκείνα που μας προστάζουν,
ώστε, ακόμα και τίποτα από τούτα να μη συνέβαινε, ακόμα κι αν
δεν βρίσκαμε πουθενά την παραμικρή υποστήριξη, και από τους
Έλληνες άλλοι μας αδικούσαν και άλλοι αδιαφορούσαν, δεν θα άλλαζα
γνώμη. Θα αντιμετώπιζα όλους τους κινδύνους ενός πολέμου, αντί
να υπογράψω παρόμοιες συνθήκες. Γιατί θα αισθανόμουν ντροπή
και για τα δύο, είτε καταδικάζαμε τους προγόνους μας ότι αφαίρεσαν
άδικα από τους Μεσσηνίους τη χώρα τους είτε, παρά τον νόμιμο
και τον σωστό τρόπο με τον οποίο έγινε η κατάκτηση τούτη, εμείς
κάναμε παραχωρήσεις αντίθετες προς το δίκαιο. Δεν πρέπει λοιπόν
να κάνουμε τίποτα από τα δύο, αλλά πρέπει να εξετάσουμε πώς
θα πολεμήσουμε κατά τρόπο αντάξιο της φήμης μας και πώς δεν
θ' αποδείξουμε ότι οι άνθρωποι που συνηθίζουν να μας εγκωμιάζουν
λένε ψέματα, αλλά αντίθετα, θα φανούμε τέτοιοι ώστε ν’ αποδεχτεί
πως εκφράστηκαν για μας με λόγια κατώτερα από την πραγματικότητα.
Πιστεύω ότι τίποτα χειρότερο από τη σημερινή συμφορά δεν θα
μπορούσε να μας συμβεί. Οι αντίπαλοί μας θα πάρουν αποφάσεις
και θα διαπράξουν λάθη, από τα οποία θα ξεκινήσει η ανόρθωσή
μας. Αν όμως οι ελπίδες μας αποδειχτούν φρούδες, αν αποκλειστούμε
από παντού και είμαστε ανίκανοι να προστατέψουμε την πόλη μας
τα λόγια που θα πω είναι οδυνηρά, αλλά δεν θα διστάσω να μιλήσω
ειλικρινά πάνω σ’ αυτό το σημείο, αφού οι σκέψεις που θα εκφράσω
αξίζουν περισσότερο να γίνουν γνωστές στους Έλληνες και ταιριάζουν
καλύτερα με τα φρονήματά μας, απ’ ό,τι οι συμβουλές που σας
δίνουν ορισμένοι.
Τότε, οφείλω να δηλώσω ότι πρέπει ν’ απομακρύνουμε από την
πόλη τους γονείς μας, τα παιδιά μας, τις γυναίκες μας και όλο
τον υπόλοιπο πληθυσμό. Άς στείλουμε άλλους στη Σικελία, άλλους
στην Κυρήνη και άλλους στη Ήπειρο. Όλοι θα τους υποσχεθούν με
χαρά και θα τους δώσουν γη και τα άλλα μέσα για να επιβιώσουν,
άλλοι για να μας εκφράσουν την ευγνωμοσύνη τους για τις προγενέστερες
ευεργεσίες μας απέναντί τους και άλλοι γιατί θα προσδοκούν να
τους χρωστούμε εμείς ευγνωμοσύνη για τις ευεργεσίες που πήραν
την πρωτοβουλία μας προσφέρουν. Όσο για τους άνδρες που θέλουν
και είναι ικανοί να πολεμήσουν, πρέπει να μείνουν εδώ και να
εγκαταλείψουν την πόλη και τις περιουσίες τους, εκτός από τα
πράγματα που μπορούμε να πάρουμε μαζί μας. Πρέπει να καταλάβουμε
κάποιο σημείο, το πιο οχυρωμένο και το πιο ευνοϊκό, για να συνεχίσουμε
τον πόλεμο και να προκαλούμε συνεχώς καταστροφές στον εχθρό,
και στην ξηρά και στη θάλασσα, ώσπου να πάψει να διεκδικεί εκείνα
που μας ανήκουν. Αν τούτα τολμήσουμε και δεν φανούμε διστακτικοί,
θα δείτε ότι εκείνοι που σήμερα μας επιβάλλουν όρους, θα έλθουν
να μας ικετεύσουν και να μας παρακαλέσουν να ανακαταλάβουμε
τη Μεσσήνη και να κάνουμε ειρήνη.
Ποια πόλη της Πελοποννήσου θα υπέμενε πόλεμο τόσο άγριο,
σαν αυτό που θέλουμε να κάνουμε; Ποιος δεν θα καταλαμβανόταν
από έκπληξη και τρόμο μπροστά σ’ έναν καλοσυγκροτημένο στρατό,
ο οποίος έχει κάνει τέτοιες θυσίες, έχει δίκαια εξοργισθεί εναντίον
των υπευθύνων γι’ αυτές και είναι έτοιμος να προχωρήσει σε πράξεις
απελπισίας περιφρονώντας τη ζωή; (Ποιος δεν θα τρόμαζε) μπροστά
σε ένα στρατό που, από άποψη έλλειψης άλλων δεσμεύσεων και εξαιτίας
αποκλειστικής απασχόλησης με τον πόλεμο και τίποτε άλλο, θα
θυμίζει στρατό μισθοφόρων, ενώ από άποψη αρετών και εκπαίδευσης
θα είναι τέτοιος, που κανένας δεν θα μπορούσε να συγκεντρώσει
όμοιό του, και επιπλέον θα είναι ανεξάρτητος από κάθε οργανωμένη
πολιτεία και ικανός να στρατοπεδεύει στο ύπαιθρο, να μετακινείται
στη χώρα, να πλησιάζει όποιους θέλει και να θεωρεί ως πατρίδα
του, κάθε τόπο κατάλληλο για πόλεμο; Από την πλευρά μου, πιστεύω
ότι αρκεί να διακηρύξουμε αυτές τις αποφάσεις μας και να τις
διαδώσουμε σε όλη την Ελλάδα, για να δημιουργήσουμε στους εχθρούς
μας μεγάλη ταραχή, ιδιαίτερα αν εξαναγκαστούμε να τις κάνουμε
πράξη. Ποια νομίζουμε ότι θα είναι τα αισθήματά τους όταν θ'
αρχίσουν κι εκείνοι να υποφέρουν και θα είναι ανίκανοι να μας
βλάψουν, ή όταν θα βλέπουν ότι οι πόλεις τους πολιορκούνται,
ενώ η δική μας θα έχει λάβει τέτοια μέτρα, ώστε να μην κινδυνεύει
πλέον να εκτεθεί σε παρόμοια δοκιμασία, ή όταν θα βλέπουν την
ευκολία με την οποία ανεφοδιαζόμαστε εμείς, λόγω των ιδίων πόρων
μας και λείας που αποκομίζουμε από τον πόλεμο, και η δυσκολία
με ην οποία ανεφοδιάζονται εκείνοι, λόγω της διαφοράς που υπάρχει
ανάμεσα στην τέτοιου είδους στρατιωτική οργάνωση και στην εξασφάλιση
των αναγκαίων για τα πλήθη που μαζεύονται στις πόλεις; Το θλιβερότερο
όμως για εκείνους, θα είναι όταν θα μάθουν ότι οι οικογένειές
μας ζουν πλουσιοπάροχα, ενώ θα βλέπουν τις δικές τους να στερούνται
καθημερινά τα απαραίτητα, και θα καταλαβαίνουν ότι δεν μπορούν
να τους βοηθήσουν, αλλά θα χάσουν την σπορά τους σε περίπτωση
που καλλιεργούν το έδαφος, ενώ αν το παραμελήσουν θα είναι ανίκανοι
να καλύψουν έστω και για μια στιγμή τις ανάγκες τους; Ίσως βέβαια
συγκεντρωθούν και συνενώσουν τις δυνάμεις τους, με σκοπό να
μας παρακολουθούν και να μας εμποδίσουν να τους κάνουμε κακό.
Τι θα μπορούσαμε να ευχηθούμε με μεγαλύτερη θέρμη, αν όχι να
συναντήσουμε κάπου κοντά μας, παραταγμένους για μάχη και στρατοπεδευμένους
σε δύσκολο έδαφος, ανθρώπους χωρίς πειθαρχία στις γραμμές τους,
προερχόμενους από πολλά διαφορετικά μέρη και διοικούμενους από
πολλούς αρχηγούς; Δεν θα χρειαζόταν να κάνουμε προσπάθειες,
αλλά θα τους υποχρεώναμε πολύ γρήγορα να δώσουν μάχη κάτω από
τις συνθήκες που θα επιλέγαμε εμείς και όχι εκείνοι.
Αν προσπαθούσαμε να απαριθμήσουμε τα πλεονεκτήματα που θα
αποκομίζαμε από ένα τέτοιο ενδεχόμενο, δεν θα αρκούσε η υπόλοιπη
ημέρα. Είναι για όλους προφανές ότι δεν ξεχωρίσαμε ανάμεσα στους
Έλληνες επειδή η πόλη μας είναι μεγάλη ή έχει πολλούς κατοίκους,
αλλά επειδή οργανώσαμε την πολιτεία σαν στρατό που διοικείται
καλά και διαπνέεται από τη θέληση να υπακούει στους αρχηγούς
του. Αν λοιπόν καταφέρουμε να κάνουμε στ’ αλήθεια εκείνο που,
όταν κάποτε το μιμηθήκαμε, μας απέφερε τόσα πλεονεκτήματα, είναι
φανερό ότι θα νικήσουμε εύκολα τους εχθρούς μας. Γνωρίζουμε
ακόμη ότι, ην εποχή που οι ιδρυτές αυτής της πόλης εισήλθαν
στην Πελοπόννησο, δεν διέθεταν παρά μικρό στρατό. Παρά ταύτα,
κατάφεραν να νικήσουν πολλές και ισχυρές πόλεις. Θα ήταν καλό
να μιμηθούμε τους προγόνους μας και να επιστρέψουμε στο σημείο
απ’ όπου ξεκινήσαμε, αφού γευτήκαμε την ήττα, για να προσπαθήσουμε
να επανακτήσουμε την δόξα και η δύναμη που είχαμε παλιότερα.
Η πιο εξευτελιστική συμπεριφορά για μας, που γνωρίζουμε ότι
οι Αθηναίοι εγκατέλειψαν η χώρα τους για ην ελευθερία των Ελλήνων,
θα ήταν αν δείχναμε ότι δεν έχουμε την τόλμη να εκκενώσουμε
την πόλη μας για ην ίδια η σωτηρία μας και αν, ενώ εμείς έχωμε
καθήκον να δίνουμε το παράδειγμα τέτοιας συμπεριφοράς, φαινόταν
ότι δεν θέλαμε ούτε να μιμηθούμε η στάση των Αθηναίων. Πιο καταγέλαστο
και από τούτο θα ήταν αν, ενώ οι Φωκαείς, θέλοντας να αποφύγουν
την τυραννία του Μεγάλου Βασιλιά, εγκατέλειψαν την Ασία κι εγκαταστάθηκαν
στη Μασσαλία, εμείς δείχναμε τόση μικροψυχία, ώστε να υπακούσουμε
στις διαταγές ανθρώπων τους οποίους είχαμε πάντα υπό την εξουσία
μας. Δεν πρέπει οι ψυχές μας να μένουν στη σκέψη ότι μια μέρα
πρέπει ν' απομακρυνθούν από κοντά μας τα αγαπημένα μας πρόσωπα.
Ας στρέψουμε από τώρα το βλέμμα μας στην εποχή όπου, αφού θα
έχουμε νικήσει τον εχθρό, θα ανορθώσουμε την πόλη μας, θα επαναφέρουμε
σ' αυτή τις οικογένειές μας και θα δείξουμε σε όλους ότι άδικα
είμαστε σήμερα δυστυχισμένοι και ότι δίκαια αξιώναμε στο παρελθόν
να υπερέχουμε των άλλων. Έτσι έχουν λοιπόν τα πράγματα. Όλα
τούτα δεν τα είπα για να σας πείσω να κάνετε αμέσως όσα συνέστησα,
ούτε γιατί νομίζω πως δεν υπάρχει άλλη λύση στις δυσκολίες μας,
αλλά γιατί θέλω να σας δημιουργήσω την πεποίθηση ότι έχουμε
το καθήκον να υπομείνουμε τις δυστυχίες τούτες και άλλες χειρότερες
πριν υπογράψουμε για την Μεσσήνη συμφωνία όμοια με αυτή που
προσπαθούν τώρα να μας επιβάλουν.
Δεν θα σας παρότρυνα με τόση θέρμη να κάνετε πόλεμο, αν δεν
έβλεπα ότι από τα μέτρα που σας προτείνω η ειρήνη θα έβγαινε
ενισχυμένη, δίκαιη και σίγουρη, ενώ από τα μέτρα που σας προτείνουν
μερικοί, θα ήταν όχι μόνο ατιμωτική αλλά και εφήμερη. Γιατί
αν εγκαταστήσουμε τους είλωτες στα σύνορά μας και επιτρέψουμε
με αδιαφορία την αύξηση αυτής της πόλης, ποιος δεν αντιλαμβάνεται
ότι όλη η ζωή μας θα κυλήσει μέσα σε ταραχές και κινδύνους;
Έτσι, εκείνοι που σας μιλούν για την ασφάλειά σας, σας ετοιμάζουν
εν αγνοία τους λίγων ημερών ειρήνη και αιώνιο πόλεμο. Θα ήθελα
πολύ να μάθω από εκείνους για ποιο σκοπό νομίζουν πως πρέπει
να πεθάνουμε πολεμώντας. Όχι όταν οι εχθροί μας προστάζουν κάτι
αντίθετο προς το δίκαιο, ακρωτηριάζουν τη χώρα μας, απελευθερώνουν
τους δούλους μας, τους εγκαθιστούν στη χώρα που μας άφησαν οι
πατέρες μας και όχι μόνο μας αφαιρούν πράγματα που μας ανήκουν
αλλά εκτός των άλλων μας ατιμάζουν; Πιστεύω ότι για όλα τούτα
αρμόζει να υπομείνουμε όχι μόνο τον πόλεμο αλλά και την εξορία
και τον θάνατο.
Γιατί είναι πολύ καλύτερο για μας να πεθάνουμε με τη δόξα
που έχουμε αποκτήσει, παρά να ζούμε μέσα στη ντροπή που θα μας
στιγματίσει, αν κάνουμε όσα μας προστάζουν. Κατά τον ίδιο τρόπο,
για να μην σας κρύψω λοιπόν τίποτα, είναι προτιμότερο να εκμηδενιστούμε,
παρά να γίνουμε καταγέλαστοι στους εχθρούς μας. Γιατί εκείνοι
που έζησαν περιβεβλημένοι με τόσες τιμές και με τέτοια φρονήματα,
πρέπει να κάνουν ένα από τα δύο, ή να είναι οι πρώτοι μεταξύ
των Ελλήνων ή να εξαφανιστούν πλήρως, χωρίς να διαπράξουν καμιά
ταπεινή πράξη αλλά δίνοντας στη ζωή τους καλό τέλος.
Με τις σκέψεις τούτες πρέπει να παραμερίσουμε την αγάπη για
τη ζωή και να μην ακολουθήσουμε τις απόψεις των συμμάχων μας,
των οποίων αξιώναμε πριν να ηγούμαστε. Ας κρίνουμε καλύτερα
από τους ίδιους τους εαυτούς μας και ας μην υιοθετήσουμε την
άποψη που είναι η πιο βολική γι’ αυτούς, αλλά εκείνη που ταιριάζει
καλύτερα στους Λακεδαίμονες και στη συμπεριφορά που επιδείξαμε
στο παρελθόν. Δεν παίρνουν όλοι οι άνθρωποι την ίδια απόφαση
για τις ίδιες υποθέσεις, αλλά καθένας εμπνέεται από τις αρχές
που έχει ως βάση στη ζωή του. Κανένας δεν θα κατηγορήσει τους
Επιδαύριους, τους Κορίνθιους και τους Φλιάσιους για το γεγονός
ότι φροντίζουν μόνο πώς θα σώσουν τη ζωή τους. Στους Λακεδαιμόνιους,
όμως, δεν επιτρέπεται ν’ αναζητούν με κάθε τρόπο τη σωτηρία
τους. Αν η σωτηρία δεν συνοδεύεται από ψυχική ανωτερότητα, είναι
προτιμότερος για μας τιμητικός θάνατος. Γιατί εκείνοι που έχουν
το τρόπαιο της αρετής, πρέπει να ενδιαφέρονται περισσότερο απ'
όλα για τούτο να μη φανεί ποτέ ότι κάνουν οποιαδήποτε πράξη
που είναι ατιμωτική. Σε τέτοιου είδους αποφάσεις, η ανανδρία
των πόλεων εμφανίζεται όχι λιγότερο απ’ ό,τι στους κινδύνους
του πολέμου. Όσα συμβαίνουν στον πόλεμο είναι σε μεγαλύτερο
ποσοστό αποτέλεσμα τύχης, ενώ οι αποφάσεις που λαμβάνονται μαρτυρούν
την ίδια τη νοοτροπία μας. Πρέπει λοιπόν να επιδιώκουμε τη νίκη
στις αποφάσεις που πρόκειται να ληφθούν εδώ, όπως στις μάχες
που θα δώσουμε με το όπλο.
Εκπλήσσομαι για το γεγονός ότι υπάρχουν άνθρωποι που έχουν
τη θέληση να πεθάνουν για την προσωπική τους δόξα, αλλά δεν
τρέφουν τα ίδια αισθήματα όταν πρόκειται για τη δόξα που είναι
κοινή σε όλους μας. Για τη δόξα τούτη αξίζει να υποστούμε τα
πάντα προκειμένου να μην ατιμάσουμε την πόλη μας και να μην
την υποβιβάσουμε από τη θέση στην οποία την κατέταξαν οι πατέρες
μας. Εμπρός μας ορθώνονται πολλές και σοβαρές δυσκολίες, τις
οποίες πρέπει να υπερνικήσουμε, πρώτα απ’ όλα, όμως, πρέπει
να επαγρυπνούμε ώστε να μην φανούμε ότι διαπράττουμε κάποια
άνανδρη πράξη και να μην κάνουμε στους εχθρούς μας κάποια παραχώρηση
αντίθετη προς το δίκαιο. Γιατί είναι αισχρό να βλέπει κανείς
ανθρώπους που αξιώθηκαν να έχουν την ηγεμονία των Ελλήνων, να
εκτελούν διαταγές και να υστερούν τόσο πολύ των προγόνων τους.
Εκείνοι θα δέχονταν να πεθάνουν, για να διατάζουν τους άλλους,
ενώ εμείς αρνούμαστε να διατρέξουμε κίνδυνο, για να μην εκτελέσουμε
όσα μας προστάζουν.
Ντροπή πρέπει επίσης να αισθανόμαστε, αναλογιζόμενοι τους
Ολυμπιακούς, αλλά και τους άλλους αγώνες, στους οποίους οι παριστάμενοι
ζήλευαν και θαύμαζαν τον καθένα από μας περισσότερο από τους
αθλητές που συμμετείχαν στους αγώνες. Ποιος θα ριψοκινδύνευε
σήμερα να συμμετάσχει σ' αυτούς, γνωρίζοντας ότι θα συναντήσει
την περιφρόνηση και όχι την εκτίμηση, ή την γενική προσοχή για
την ανανδρία του αντί του γενικού θαυμασμού για ην αρετή του,
κι ότι θα δει τους δούλους μας να μεταφέρουν από η χώρα που
μας άφησαν οι πατέρες μας προσφορές και δωρεές πλουσιότερες
από τις δικές μας και θα τους ακούσει να εκτοξεύουν ύβρεις,
που ταιριάζουν ακριβώς σ’ εκείνους που γνώρισαν σκληρότερη δουλεία
από τους άλλους, και τώρα διαπραγματεύονται με τους κυρίους
τους ως ίσοι προς ίσους. Βλέποντας όλα τούτα οποιοσδήποτε από
μας θα ένιωθε τέτοια θλίψη, που κανείς στον κόσμο δεν θα μπορούσε
να εκφράσει με λόγια. Για τούτα πρέπει να σκεφτείτε και ν' αποφασίσετε
και όχι ν' αγανακτήσετε όταν διαπιστώσετε ότι δεν θα μας έχει
απομείνει τίποτα, αλλά να εξετάσετε τώρα με ποιο τρόπο θα αποτρέψετε
να συμβεί κάτι τέτοιο. Γιατί μία από τις μεγαλύτερε; ντροπές
θα ήταν αν φαινόταν ότι άλλοτε δεν ανεχόμαστε την ισότητα με
τους ελεύθερους λαούς, ενώ σήμερα υφιστάμεθα παρουσία όλων τη
θρασύτητα των δούλων. Θα δώσουμε την εντύπωση ότι ψεύτικα κομπάζαμε
στο παρελθόν, απατεώνες, ότι η φύση μας είναι ίδια με των άλλων
και ότι δεν είμαστε ειλικρινείς όταν δείχνουμε υπερηφάνεια και
σοβαρότητα, αλλά απλώς προσποιούμαστε. Ας μην κάνουμε την παραχώρηση
τούτη σ' εκείνους που συνηθίζουν να μας συκοφαντούν και ας προσπαθήσουμε
να αποδείξουμε ότι όσα λένε είναι εσφαλμένα, προσπαθώντας να
φτάσουμε τα επιτεύγματα των προγόνων μας.
Θυμηθείτε εκείνους που αγωνίστηκαν εναντίον των Αρκάδων στη
Διπαία, για τους οποίους λέγεται ότι παρατάχθηκαν σε μια μόνο
γραμμή και έστησαν τρόπαιο νικώντας πολλές χιλιάδες εχθρούς.
Θυμηθείτε τους τριακόσιους που συνέτριψαν όλες τις δυνάμεις
των Αργείων στις Θυρεές και τους χίλιους που πολέμησαν στις
Θερμοπύλες και έχοντας να αντιμετωπίσουν εφτακόσιες χιλιάδες
βαρβάρους, δεν λιποτάκτησαν ούτε νικήθηκαν, αλλά πέθαναν εκεί
όπου είχαν ταχθεί να μείνουν, δείχνοντας τέτοιο μεγαλείο, ώστε
εκείνοι που εγκωμιάζουν με τέχνη να μην μπορούν να βρουν επαίνους
αντάξιους της αρετής εκείνων. Ενθυμούμενοι λοιπόν όλοι αυτούς
ας ξεκινήσoυμε τον πόλεμο με μεγαλύτερη σφοδρότητα. Δεν πρέπει
να μείνουμε αδρανείς, σαν να επρόκειτο άλλοι να γιατρέψουν τις
σημερινές συμφορές μας. Αφού συνέβησαν σ’ εμάς, εμείς πρέπει
να προσπαθήσουμε να τις αποτινάξουμε. Όσοι είναι γενναίοι, πρέπει
σε τέτοιες περιστάσεις να δειχτούν ανώτεροι από τους άλλους.
Η ευτυχία συγκαλύπτει τη μικρότητα ακόμα και των φαύλων, ενώ
οι κακοδαιμονίες αποκαλύπτουν γρήγορα τη φύση κάθε ανθρώπου.
Στις δυστυχίες πρέπει να δείξουμε αν η ανατροφή μας ήταν σε
κάτι καλύτερη από των άλλων και αν διαπαιδαγωγηθήκαμε έτσι,
ώστε να επιζητούμε την αρετή.
Τίποτα δεν μας εμποδίζει να ελπίζουμε ότι από την παρούσα
κατάσταση θα βγει κάτι καλό για μας. Δεν αγνοείτε, φαντάζομαι,
ότι και στο παρελθόν συνέβησαν πολλά γεγονότα, που αρχικά όλοι
τα έβλεπαν ως συμφορές και αισθάνονταν για τα θύματά τους απέραντο
οίκτο, αλλά που αργότερα αποδείχτηκαν πηγή πολύ μεγάλων αγαθών.
Γιατί όμως, να μνημονεύουμε παλιά γεγονότα; Ακόμα και σήμερα
διαπιστώνουμε ότι οι πόλεις που βρίσκονται στην πρώτη γραμμή,
δηλαδή η Αθήνα και ή Θήβα, δεν γνώρισαν τη μεγάλη τους ανάπτυξη
σε καιρό ειρήνης, αλλά την οφείλουν στα γεγονότα που τους επέτρεψαν
να ανασυνταχθούν, αφού προηγουμένως γνώρισαν ατυχίες στις στρατιωτικές
τους επιχειρήσεις. Χάρη σ' αυτά, η μια πόλη βρίσκεται επικεφαλής
όλης της Ελλάδας, ενώ η άλλη έχει αποκτήσει σήμερα τόση ισχύ,
που κανείς δεν είχε ποτέ προβλέψει. Η φήμη και η δόξα αγαπούν
να προέρχονται γενικά από τους αγώνες και όχι από την ησυχία.
Και ταιριάζει σ' εμάς να τις διεκδικούμε χωρίς να φειδόμαστε
σωματικών κόπων, θάρρους και όλων των αγαθών που έχουμε στη
διάθεσή μας. Αν πετύχουμε και φανούμε ικανοί να επανατοποθετήσουμε
την πόλη μας στη θέση που βρισκόταν πριν εκπέσει, όλοι θα μας
θαυμάζουν περισσότερο από τους προγόνους μας, κι εμείς δεν θ’
αφήσουμε στους απογόνους μας καμιά δυνατότητα να μας ξεπεράσουν
στις ανδραγαθίες και θα φέρουμε σε δύσκολη θέση εκείνους που
θα αναλάβουν να μας επαινέσουν, όταν θα προσπαθήσουν να αφηγηθούν
τα γεγονότα κατά τρόπο αντάξιο των κατορθωμάτων μας. Τέλος,
δεν πρέπει ν’ αγνοείτε ότι η σκέψη όλων των ανθρώπων είναι στραμμένη
στη συνέλευση τούτη και στις αποφάσεις που θα πάρετε.
Ο καθένας από σας, ας διαμορφώσει τη γνώμη του σαν να βρίσκεται
στη σκηνή ενός θεάτρου κοινού για όλους τους Έλληνες, και πρέπει
να δώσει αποδείξεις για τον χαρακτήρα του.
Είναι εύκολο να πάρει κανείς σωστή απόφαση γι' αυτά τα θέματα.
Αν είμαστε έτοιμοι να πεθάνουμε υπέρ της δικαιοσύνης, όχι μόνο
θα γνωρίσουμε τιμές αλλά και θα μπορέσουμε να ζούμε με ασφάλεια
ην υπόλοιπη ζωή μας.
Αν φοβούμαστε τους κινδύνους, τότε μπορεί να πάθουμε πολλές
και μεγάλες καταστροφές. Ας παροτρύνουμε λοιπόν ο ένας τον άλλον
και ας επιστρέψουμε στην πατρίδα όσα ξόδεψε για μας. Ας μην
επιτρέψουμε στους άλλους να υβρίζουν και να περιφρονούν τη Λακεδαίμονα,
ας μη διαψεύσουμε τις προσδοκίες των φίλων μας και ας μη δώσουμε
την εντύπωση άτι αποδίδουμε μεγαλύτερη σημασία στη ζωή, από
το να δοξαστούμε από όλους τους ανθρώπους. Ας έχουμε κατά νου
ότι είναι ωραιότερο ν’ ανταλλάξει κανείς το θνητό σώμα με ην
αθάνατη δόξα και να εξαγοράσει με την ζωή, που θα τη χάσουμε
έτσι κι αλλιώς σε μερικά χρόνια, την καλή φήμη που θα παραμείνει
αιώνια για τους απογόνους μας, παρά να αφήσουμε να μας καλύψει
απέραντη ντροπή, επιδιώκοντας να κερδίσουμε λίγο χρόνο. Νομίζω
πως ο ενθουσιασμός σας για τον πόλεμο θα ήταν μεγάλος, αν βλέπατε
νοερά κοντά σας τους γονείς σας και τα παιδιά σας, με τους πατέρες
σας να σας παροτρύνουν να μην κηλιδώσετε ούτε το όνομα της Σπάρτης
ούτε τους νόμους με τους οποίους ανατραφήκαμε, ούτε τις μάχες
που έδωσαν εκείνοι, και τα παιδιά σας να απαιτούν αυτή η γη
που μας άφησαν οι πρόγονοί μας, την κυριαρχία μας στην Ελλάδα
και την ηγεμονία που παραλάβαμε εμείς από τους πατέρες μας.
Δεν πιστεύω πως θα μπορούσαμε να πούμε είτε για τους πρώτους
είτε για τους δεύτερους, ότι τα λόγια τους δεν είναι σωστά και
δίκαια.
Δεν βλέπω γιατί θα πρέπει να μακρολογήσω. Ένα μόνο έχω ακόμη
να πω, πως σε όσους πολέμους και κινδύνους αντιμετωπίσαμε μέχρι
τώρα, ποτέ οι εχθροί μας δεν έστησαν τρόπαιο σε βάρος μας, όσο
καιρό είχαμε ηγέτη από τον δικό μας οίκο. Είναι χαρακτηριστικό
των σωφρόνων ανθρώπων τις συμβουλές εκείνων, που σημειώνουν
ως αρχηγοί επιτυχίες στις μάχες, ν’ ακούν περισσότερο, όταν
πρόκειται για μελλοντικούς κινδύνους, παρά των άλλων.
ΠΗΓΑΙΟ ΔΗΜΟΣΙΕΥΜΑ
"ΑΡΧΙΔΑΜΟΣ"
http://arxidamos.pa-sy-a.gr/2006/07/15/12-00/pa-sy-a_arxidamos_2006-07-15_12-00.htm#plohgos_05
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)